Welkom op mijn blog

Als je het leuk vindt kan je hier luisteren naar een cantate van mijn lievelings-componist, J.S.Bach.

Er zijn naar mijn smaak nog veel mooiere Cantates  van deze componist, deze moet ik nog  proberen te vinden 🙂

Misschien tot ziens,
en bedankt voor je eventuele reactie,

dochtersions.

Categorieën: Uncategorized | 3 reacties

Haar Zuchten

Haar zuchten
ik kon er niet voor vluchten
het was
als klaagde ze mij aan
was ik in gebreke gebleven
was ik de veroorzaker
van haar zuchtend bestaan.
.

Haar zucht
naar medelijden
intens
voor elke onvervulde
wens
waar ik dan debet
aan zou zijn
het maakte mij schuldig
onmachtig voelen
om haar te verlossen
van
die met haar zucht
op mij
overhevelende pijn.
.

Haar zuchten
het deed een beroep
op mij
om haar nog beter
te gaan bedienen
in het alles
voorkomen
waarvoor haar zuchten
noodzakelijk
zou zijn.
.

Haar zucht betichtte
mij
in mijn plicht
te zijn
te kort geschoten
dat kon werkelijk
van alles zijn
en in mijn wanhoop
zocht ik mij rot
had ik zo’n medelijden
met haar lot
En nu voel ik
dat ze al haar onvrede
op mij projecteerde
in plaats van
op God.
.

Maar bang was ik altijd
was ik de weg
helemaal kwijt
in hun doolhof
van het onverwachte
en het moeten lezen
van ieders gedachten
wist ik nooit
wat mij te wachten stond
met mijn verplicht
gesloten mond
als genageld
aan de grond
zat ik midden in
hun oorlog
als een vredessoldaat
aan het front.
.

BlogSlierten.jpg
.
Apophysis Fractal.

Categorieën: Apopohysis Fractal Art, eigen dicht - en kunstwerk, Herbeleving en inzichten van ptss, Mijn gedichten, PTSD, ptss gerelateerd, Uit mijn dagboek | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

De Kolibrie Vlinder ~ Video

Dit filmpje heb ik gemaakt op 26 juni in onze tuin,
althans een poging daartoe,
want wat is zo’n beestje super snel!

We hebben deze (Kolibrievlinder) al vaker ‘bezig’ gezien in onze tuin.
Hij snoepte van meest diep roze gekleurde bloemen.
Zoals Phlox Prikneus, en zoals hier te zien
op de Verbena.

Ik hoop natuurlijk hem nogmaals voor mijn camera te krijgen.
Haha, ik bereid me alvast voor,
zodat ik een vaste hand zal hebben om “het perfecte plaatje” te kunnen schieten.

Maar, wie weet:
“kan ik dat schudden”
HaHa.
.

Categorieën: Diversen, Ik deel een link, Video, vlinder, Verbena, bloemen, actie | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Het Wonder

KoekoekHommel4396.

Voor diegene die het wonder niet kent
lijkt de natuur een fluitje van een cent.
.
Een koud kunstje in de winter
in de zomer niets om het lijf
in de herfst komt het takkewijf
en is de lente een wassen neus.
.

Doch heus
het is niet zo simpel.
Want,
ook al wordt de natuur al eeuwenlang geplaagd.
Ze is altijd weer
met vlag en wimpel geslaagd.
.

Categorieën: Eigen foto''s en gedichten, Fotos, Macro foto, Wilde bloemen | Een reactie plaatsen

Een brief aan mijn lichaam

Lief Lichaam,

Je bent zo gespannen,
voortdurend op scherp en paraat sta je b.w.v.s. altijd in de startblokken.
En dan al die onrust,
waarvan je tot in je poriën bent doordrongen.
En ik begrijp wel, dat je zo heel veel voor mij hebt opgevangen,
en ook moest verbergen.
Bergen heb je verzet, zo intens
dat je jezelf nu geen verzetje meer kan gunnen.

In de eerste plaats wil ik je danken
voor alle energie die je zo rijkelijk hebt ingezet,
in het mij bieden van vluchtwegen
en van een uitlaatklep.

Je gaf mij kracht, je inventiviteit,
altijd bereid
om mijn angsten op te vangen,
en deze om te zetten in een vrolijk spel;
zoveel kracht ook in mijn lichamelijke activiteiten,
nooit raakte je uitgeput,
om mij, in je rijke fantasie een speelsheid aan te bieden,
mij op te vrolijken, mij te steunen in het ontwijken van alle gevaar.

Maar nu, lief lichaam, is dit alles niet meer nodig,
mag je, na gedane arbeid uitrusten, tevreden zijn.
Kalm, zoals een storm die gaat liggen,
een springvloed die wegebt,
en wordt als een kalm glad wateroppervlak,
dat zich terugtrekt in een met vrede gevulde zee.

Je hoeft geen lasten meer te dragen, die tijd is voorbij.
Alle paniek, je mag dat loslaten, een halt toeroepen.
Zonder meer mag, ja, moet je jezelf leren,
om je over te geven aan het nu, het heden.
Je hebt je sporen verdiend,
ik zet je nu op een soort van zijspoor,
spoor je aan om daarvan te durven genieten,
omdat al het noodzakelijke werk is gedaan.

Ik wieg je tot kalmte.
Zie dit als een metafoor voor je,
en ga mee, in dit rustig, steeds kalmer wordende ritme;
omringd door mijn armen, wieg daarin mee, en geniet van deze houding, waarin je al die activiteit mag staken.
Behoedzaam breng ik je tot een rustig wezen,
dat op haar lauweren rust.

Trek je terug vanuit het strijdtoneel.
Het drama heeft haar doeken gesloten.
Jouw energie om daar een klucht van te maken
mag je eveneens overboord gooien.
Neem er afstand van.
Een afstand die steeds groter wordt,
en steeds verder van ons ‘zijn’
af komt te staan.

Laat de krampen varen,
de schrik, laat deze los.
Doe jezelf geen pijn meer aan,
zo intens, en zozeer chaotisch.
Ontwar alle knopen, hak ze b.w.v.s. door.
Neem die beslissing, en dwing mij niet meer.
Spoor mij niet meer aan
om te moeten gaan rennen, wegrennen uit jou vandaan.

Wij horen bij elkaar,
maar zoals je je nu gedraagt
sla je volkomen door in het jouw wil
door te willen zetten,
mij in alles te belemmeren en in, het mij een normaal bestaan onmogelijk te maken.
Stop die enorme agressie jegens mij.
Ik ben aan je overgeleverd en misschien ben je woedend,
maar je maakt alles kapot.
Slijpt voortdurend je messen om er een “mess” van te maken.

Ik weet niet hoeveel martelwerktuigen je tot beschikking hebt,
om mij, in je vernielzucht a.h.w. in mootjes te hakken.
Neem je wraak, omdat je mij zo hebt moeten dienen?
En vind je dat ik je heb misbruikt?
Laat je mij dit nu voelen, om mij een hak te zetten,
letterlijk op mij in te hakken,
daarin steeds meer doorslaat en overdrijft?

Ik verbied je om daarmee verder te gaan.
Je bent puur negatief bezig.
En dit al zo heel erg lang,
dusdanig, dat je mij helemaal overgenomen hebt.
Mijn denken, doen en laten, heb je in jouw bezit genomen;
en je doet wat jij wil,
bepaalt alles, laat mij enorm schrikken,
jaagt me op, en jaagt mij na.

Nee! Ik sta je niet meer na,
rot op met je dwang, met het teisteren,
in dat grote scala aan wraaklustig erop los slaan,
en je slag slaan waar mogelijk.
Je houdt mij gevangen,
met ijzeren kabels
heb je mij ingesponnen;
steeds strakker en straffer, neem je alles in mij op de hak.

Tot een dusdanig moordend monster ben je verworden,
waar geen normale woorden aan te geven zijn.
Puur krankzinnig ben je, doorgeslagen in alles;
niet meer normaal, dus hoor je hier niet thuis.

Zoek je heil maar ergens anders,
ik ben geen dier dat afgeslacht moet worden.
Jij bent het die daar thuis hoort,
in een slachthuis van het kwaad.

Ik pak je bij je lurven, en smijt je eruit.
Wegwezen, opgehoepeld, opgedonderd!

En keer nooit meer terug.
.

 

Categorieën: Herbeleving en inzichten van ptss, PTSD, ptss gerelateerd, Uit mijn dagboek | Een reactie plaatsen

Ochtendgloren

Een ochtendgloren

was geboren

geborgen nog

in fluistering
.

Te zien voor wie

zijn stralen ving
.

Blog1140915.jpg
.

Categorieën: Eigen foto''s en gedichten, Mijn gedichten, Wilde bloemen | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Filmpje “Blote Voetenpad”, Lieteberg, België

Hier ben ik dinsdag geweest.
Wat een klus, zeg
dat parcours.
Een hele toer
Puffen in de zon
Maar,
ik zou nog eens gaan
als ik kon
:D.

Categorieën: Ik deel een link, Video | Tags: | Een reactie plaatsen

Rijk

De zoen
zonder offer
.
Vrij
gevig en gul
.
Hals
rijk het vermogen
.
Terwijl alle tranen
drogen
.

© DochterSions
.
Rijk.jpg

Fractal gemaakt met Fractal Explorer
.

Categorieën: eigen dicht - en kunstwerk, Eigen kunst (divers), Fractal Explorer, Mijn gedichten | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Herinnering

Zo licht als
een veder
.
Diep
buigt ze zich
neder
.
Teder kust ze
de bloem
.
Herinnering
aan het fragiel
van toen
.
© DochterSions
.
GedichtPixRudbeckia3727.jpg

Categorieën: eigen dicht - en kunstwerk, Eigen foto''s en gedichten, Fotos, Mijn gedichten | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Naar

Het weeïg gevoel
de angst paraat
de wind van bedreiging
die overal waait
.

Geen weg of steg
die veilig zwaait
naar
het kind zó bekaaid
.
Er is geen haan meer
die naar haar kraait
.

HaanFB.jpg
.
Apophysis Fractal.

Categorieën: Apopohysis Fractal Art, eigen dicht - en kunstwerk, Herbeleving en inzichten van ptss, Mijn gedichten, PTSD, ptss gerelateerd | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Boeien

In haar drift
sloeg ze
helemaal op drift
altijd raak
als een vuurspuwende
draak
.

Draak.jpg

Trefzeker
haar uitgedeelde klappen
het kind
dat niets mocht
verklappen
wat volgens haar
toch niemand zou snappen
.
Ook het kind
begreep het niet
had geen idee
van het
aangedane verdriet
liet nooit
haar tranen vloeien
had nog geen weet
van de
zo strakke boeien
.

 

Categorieën: Apopohysis Fractal Art, eigen dicht - en kunstwerk, Herbeleving en inzichten van ptss, Mijn gedichten, PTSD, ptss gerelateerd | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: