Maandelijks archief: oktober 2010

Ben ik depressief?

Het is lang geleden dat ik hier 'echt' heb geschreven. Er is zoveel gebeurd dat ik het zelf niet kan bijhouden, en ook geen rust vind om te schrijven.

Inmiddels ben ik vanaf Juli in behandeling bij een psychiater in het AMC te Maastricht. Vaak heb ik hem nog niet gezien. Ik heb vele uren doorgebracht met testen invullen bij een psychologe  Zeer vermoeiend, en voor mij : 'grote onzin'. Een gesprek gehad i.v.m. evt. deeltijd dagbehandeling. Ook dat is op niets uitgelopen. Tegen mijn lichamelijke pijn kunnen ze niets doen.

Ongeveer 3 maanden heb ik Cymbalta geslikt. Daarmee werd het ook niet beter (eerder andersom).
En vanwege de bijwerkingen ben ik ermee gestopt. De ontwenningsverschijnselen waren niet mis, dus ik ben blij er vanaf te zijn.

13 Aug. heb ik een endoscopie moeten laten doen. Het roesje 'deed niets'. Het waren zeer onvriendelijke mensen. En naast de normale pijn, kreeg ik er dus een behoorlijke schep bovenop.
Op de terugweg van het ziekenhuis konden we nog net een tegenligger ontwijken (die op de verkeerde weghelft 'scheurde'). Dankzij Karel's snelle reactie is het goed afgelopen.

Ik was al veel afgevallen, kreeg daarop (3 weken lang) ernstige diarree; kiespijn, een ontsteking in mijn gezicht, en misschien ook in een hoektand.
Heb Penicilline 'op', en nu afwachten of 'alles' over gaat.

Er wordt aan ons huis gewerkt, waarbij we ook flink tegen worden gewerkt. Iedere keer ontdekken ze andere schade aan dit oude huis. Steeds meer onkosten en steeds weer andere dingen moeten er gebeuren. Daarbij zijn de werklieden ook niet van pech gespaard. Kortom, er gaat van alles stevig mis.
De as van hun bestelbus brak onderweg, een uitgeleende machine is nog steeds niet terug, er worden werknemers ziek. Oh, te gek om op te noemen.

Ik weet niet of ik depressief ben, meestal kan ik mezelf wel oppeppen. Wat ik wel ben is helemaal gesloopt. Van die (meer dan) 10 jaren extreme pijn (+ deze te beheersen/verdragen). Van al die jaren dat ik mijzelf nooit kan ontspannen, vanwege dat stomme lichaam dat altijd onderhevig is aan STRESS!!! Het niet kunnen slapen, nooit vakantie, enzovoort.
Ik klaag niet echt, het moet gewoon eens gezegd. Dat mag als je bijna 10 kilo bent afgevallen, en kiespijn hebt 😉

We zullen doorgaan!
Ik ga een foto zoeken:

Koninginnenpage-2
En gooi er nog maar eens een Koninginnepage tegenaan.

Volgende keer beter 😉

Oh ja, die endoscopie moet opnieuw, ze hadden 'een moeilijk stukje laten zitten'.
We zullen wel zien.

p.s. als je op de foto klikt zie je hem nog veel mooier.

 

 

 

 

 

Categorieën: Herbeleving en inzichten van ptss | 12 reacties

Een paar recente foto's

s.v.p., klik op de foto voor een groter formaat.

De Brunssumse heide.

BruHei02

Chichorei.

Chicorei

Kruisspin op een Goudsbloem.

  KruisspinGoudsbloem

Categorieën: Fotos | 21 reacties

Bevend leven

Verwacht er iemand
dat ik leef
terwijl ‘k van binnen
en
van buiten beef
het angstzweet zit
tot in mijn haren
of
ben ik een halve
gare?

Is “ouwe” taaie niet genoeg?
taai, omdat men mij zo sloeg
ik, die geen kick mocht geven
zij, door de haat gedreven
hun woedend oog op mij gericht
mij van al hun kwaad beticht.

Verhaalden op mij
wat zij niet wensten
het leven,
door God gegeven
meer dan verwensten.

Zij, die mij gunden
geen lucht, geen leven
mij tot grote wanhoop
dreven
met ‘gebood’
en met ‘verbood’
dat mij altijd buitensloot
beweerden
ik zou eindigen
in de goot.

Ja, een goot door hen
gegraven
om mij levend
al bevend
in
te kunnen begraven.

Wij zullen handhaven
al mijn levens
lang.

Met God, en
voor God
ben ik.

Nooit meer bang.

©  dochtersions

Peacock

Deze foto is begin deze maand gemaakt in onze achtertuin,
met mijn kleine Sony S930.

Dagpauwoog op Sedum Brilliant.

Categorieën: Mijn gedichten | 14 reacties

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: