Maandelijks archief: januari 2015

Gesloopt

Aaai, ik voel me helemaal gesloopt, moet het ff van me af schrijven.
De diarree is back again,
overvloedig, ren, ren
(je rot) naar dat toilet,
even niet opgelet
en ik ben de pineut
Constant, hier plus daar een scheut
van pijn niet te benoemen
oren die suizen en zoemen
ik weet niet
wat-wie er allemaal
feest viert in mij
ik hou het gewoon niet meer bij.

~~~~

In mij
al dat hollen, wippen en springen
weet niet wat te beginnen
deuken die erin worden geslagen
maar die niet daadwerkelijk zijn te zien
ook al werkt die onrustmachien
op volle toeren
pijn, die mij de mond doet snoeren.

~~~~

De behoefte aan een aanraking zo groot
de herinnering
van:
achtergelaten, als in de goot.
Ze zijn mijn bestaan helemaal vergeten
zien mij niet eens aan tafel zitten
als we gezamenlijk eten.

~~~~

Eten wat de pot schaft
terwijl ik zit te wippen op mijn stoel
Ik wil weg naar buiten,
als je begrijpt wat ik bedoel?
Ik begrijp hun bedoelingen niet
voel me eenzaam
intens het verdriet.

~~~~

Maar ik lach
maak grappen en grollen
zodat hun venijn
niet over mij heen
zal rollen.
Och, ik ben helemaal overruled
en heb dit altijd al
gevoeld.

~~~~

En nu:
ik zoek nog steeds naar een oplossing
volg aanwijzingen van Bep
mijn huisarts
neem haar advies ter harte
ook al is dit niet van harte.
En ja hoor,
het levert me niets op
ben alweer klaar
voor de strop
neem haar pillen
maar slaap totaal niet
sta nu te trillen
als een riet.

~~~~

Och, ik heb nog steeds dat gevoel
van ik besta niet
ik mag er niet zijn
tussen al die mensen
waarbij alles gaat zo fijn
als ze een kind kunnen slopen
door haar stiekem
te beroven
van al haar
positieve energie
dat zij onder elkaar verdelen
met ‘die, en die en die’.

~~~~

Ben weer terug in de tijd
en het pad helemaal kwijt
het is donker en kil
mijn lichaam
is nooit stil
maar niemand die het hoort
niemand die mij ziet.

~~~~

Het was al zo lang geleden
dat ik geestelijk
het leven liet
en werd hun levenslied
meedansend in hun fanfare
verplicht
ben ik in mijn aanhankelijkheid
gezwicht.

~~~~

Ik het kleine wicht
dat over alles dacht
maar veel te licht
ligt het dan allemaal aan mij?
Nee, nu voel ik alsnog
het waren ‘zij’
zij aan zij
in hun oprukkend leger
de lange rij
en ‘en passant’
beroofden ze mij.

~~~~

Werd gemaakt tot hun zombie
een machine, een combi
met een ‘all in one program’
naar de knoppen
voor ieder wat wils
And this is what kills!

~~~~

Voel me helemaal leeggezogen,
opgebruikt, tot aan de grond toe afgebroken.
Zo kan het gaan, als het je, je lang zal ze leven
aan iedere vorm van genegenheid heeft ontbroken.

~~~~

Een gewond dier
zo dood als een pier
het interesseerde niemand
een zier
als zij maar konden teren op
hun meisje van plezier.

~~~~

En nu zit ik hier
overgeleverd aan
al die symptomen
niets om bij weg
te kunnen dromen
het is een komen
en een gaan,
uitwringen en slaan
van ‘hokus pokus’ wat is dat?
zit ik hier
diep in dat gat
wanneer hebben we het
allemaal eens gehad?

~~~~

Ik heb het gehad met die, en die, en die
wat ben ik blij
dat ik ze nu niet meer zie!

~~~~

Tja, zo kun je dan toch nog ergens blij om zijn,
maar hun sarcasme, het doet nog steeds PIJN.
Een pijn van binnen
fysiek, waarmee je dan ook helemaal
niets mee kan beginnen.
Dus, ik stop
en pep mezelf maar weer op.

                                                                    

Thumb up

~~~~

~

GeslooptZwart-bew

~~~~

Gesloopt, made by Apophysis.

Advertenties
Categorieën: eigen dicht - en kunstwerk | Tags: , , | Een reactie plaatsen

De ogen uit m’n kop

Ik zit hier maar
en huil
huil de ogen uit m’n kop
en besef ineens
dat mijn vader
sloeg
al zijn woede
in mij op

~~~~

Zijn kop van jut
zijn manusje
van alles
zijn prooi en
plichtsgetrouwe
van hem,
waar ik zó van
heb gehouwe

~~~~
Aanzag voor
De Here God

van binnen
sloeg hij
mij
helemaal kapot

~~~~
Vooraan zittend
in de kerk
voornaam in zijn
kerkenwerk
toen,
ik zag zo tegen hem
op
Hoog
het voetstuk
dat nu moet gaan
kapot

~~~~

Zijn wezen
zo door mij geprezen
maar onbewust
altijd
in vrees voor hem
gebleven
trok hij zich niets aan
van mijn lot
trof mij als doel
in elk willekeurig
schot

~~~~

Nu, als schavuit voor
het schavot
gaat het beeld
van hem
totaal kapot
Al zijn woede
op mij verhaald
wordt ineens heel
anders vertaald

~~~~

De deuken in zijn groots
vertoon
verhaalden op mij
zijn verdiende loon
meedogenloos vol van
groots egotripperij
sleurde hij
mij
er met de haren bij

~~~~

Ik was zijn harem
altijd ter beschikking
nu voel ik,
het was
één grote verschrikking

~~~~

Zoals toen,
zijn lach
zó voluit
huil ik nu mijn ogen uit.

~~~~

Tear1

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Categorieën: eigen dicht - en kunstwerk | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: