Oeneke

Wat een Oen ben ik toch

Wat bedoelde ik het toch weer goed, hxc3xa8?
Maar dat het mis ging ligt ook aan die ‘klunscomputer’ van me.
Die moet je altijd aan laten staan, dag en nacht, anders heb je kans dat ie niet meer ‘aan de praat komt’.

Enfin, vanochtend zag ik dat het toetsenbord vol met ‘vanalles’ zat (zal het hier niet uit de toetsen doen ;-)).
Maar ik nam het mee naar de keuken, lekker poets, poets met een zgn. microvezeldoekje. Muisje ook schoongeveegd. Prima zo!

Toen het scherm en muis aangezet. Huh! Wat zie ik daar allemaal voor schermpjes over andere schermpjes heen verschijnen??? Ik kan er niets van maken!
Te veel van het ingewikkelde. En ik begin maar eens iets weg te klikken. Nog steeds allemaal rode kruisjes ‘wat de klok slaat’. Tja, het is ook nog ERRUG vroeg voor een Oen.
Toen toch Karel maar eens uit zijn bed getrokken….uuuuh, wat zijn dat allemaal voor programma’s, wat betekent dat nu allemaal? "Hoe kan dit nu weer gebeuren, jij ptss-er"?

Weet ik veel…..: dat die pc zelfs een afstand tot aan de keuken kan overbruggen, met zijn uitstaande scherm, en mij met zijn allesziende oog is blijven achtervolgen?
Ik bedoel, waar bemoeid zo’n ding zich mee. IPV dat ie blij is met een poetsbeurtje!

Wat heb ik nu weer verkeerd gedaan?
Tja, er zijn wat dingetjes veranderd in ‘iets’. Wxc3 t? Daar komen we nog wel achter.
Ik ben niet achterlijk, kom nou zeg!

Categorieƫn: Oeneke | 2 reacties

Toch wel handig, zo'n handy!

Nou jongens,
Al een jaar of 3 heb ik een mobiel.
Vanwege die pijnlijke ogen (en de kleine lettertjes) heb ik nooit de gebruiksaanwijzing kunnen lezen, dus destijds Karel gevraagd om mij ff te leren hoe ik moest bellen.

Nu ja, iedere keer vergat ik dat weer.

Maar vandaag ben ik de held!

Ik ben in de stad, en dacht : "kom op joh, bel Karel even, en zeg dat het wat later wordt"!
Oeps, waar heb ik dat ding eigenlijk ‘verstopt’; kan hem nergens vinden.
Nog maar eens alle vakjes nakijken in 2 tassen, zoek, zoek, snuffel, snuffel.
Zou ik hem toch niet bij me hebben, dan? Ritsjes open, ritsjes dicht.
We ritselen het wel even, hxc3xa8?

Bingo! Ik heb hem!

En nu bellen.
Gewoon op de gok.
Het lukt vast.
Tuut, tuut, ho, ho,
eens even.
Na lang emmeren, hoor ik 3 piepjes en houdt alles op.
Te gek voor woorden, ik maar overal op duwen, en proberen
alles op de gok.
Toen een mevrouw aangesproken.
Even vragen of zij verstand had van mijn mobiele telefoon.

Nou, nee, eigenlijk niet.
Maar we gaan het proberen, we zoeken
proberen via het intoetsen,
via het menu, waar ‘ons huis’ in staat.

Noppes, nada, niets.

Toen maar naar huis gefietst.

"Karel…..de telefoon doet het niet"!
Dat bestaat niet, zegt Karel,
wat heb je nu weer uitgespookt?

Hij proberen. "Je hebt ons huisnr. gewist", zegt hij.
Oeps, daar weet ik niets van.
Ik heb op van alles gedrukt, maar toch niets gewist,
of verknald?

En wij maar emmeren met dat ding.
Even opvragen hoeveel beltegoed erop zit.
Geen contact.

En wat is het eind van het liedje?
Moraal van dit niet rinkelende verhaal:
Er is vandaag (jawel, precies vandaag!)
Een storing bij KPN.

Waar staan die letters van K.P.N. eigenlijk voor?

Komisch Pech Nummertje,
of wat zullen we er van maken?
: als ik eens een keer bel šŸ˜›

p.s. alsof de duvel ermee speelt? uhhhh……: jawel!

Categorieƫn: Oeneke | 11 reacties

Zakdoekje leggen, niemand zeggen

Zakdoekleg
.
Categorieƫn: Oeneke | Een reactie plaatsen

Het takkewijf

Stronkenlangsduistergatsken Al 3 dagen aan het snoeien in de tuin.

Zweet druipt over mijn gezicht
grote takkenschaar meezeulend de berg op
af en toe glijdend naar beneden
stofwolken in het rond
schouder verrekt.

Met bibberbenen rotzooi ik maar wat an.

En wat zag ik vanavond? :

takjes in mijn bh en in mijn slip.

Kortom, een echt takkewijf
dat hier schrijft.

Maar wel trots op haarzelf, lekker puh!

Categorieƫn: Oeneke | 6 reacties

Ober, er zit een spin in mijn soep!

Soup2 Tussen de middag was er nog helemaal niets van te zien.
Karel had gekookt:
‘soep uit een pakje’, haha!
Maar……wel luxe, hoor.
Champignonnesoep, waar nog een extra zakje met ‘bieslook in saus’ bij inzat.

Vanavond 7 uur.
Mies bakt courgette (uit eigen tuin) met een eitje.
Dan samen nog even die heerlijke soep opmaken.

Karel schept op, of te wel : schept de soep in onze ‘kop’.
Ze zitten tegenover elkaar : Karel en Mies.
Oeps, denkt Mies, wat een groot stuk bieslook is dat, eens even proberen.
Inderdaad het is wel een beetje hard, niet om weg te KRIJGEN, zeg!

Ze haalt het uit haar mond, en legt het voor Karel’s neus: "moet je eens kijken wat een groot stuk bieslook", het lijkt wel een spin, zegt ze achteloos.
Ennuh…..: ze gelooft haar eigen ogen niet!
"Het IS een spin"! zeggen Karel en Mies.

Huisspin_01_2 En niet zo’n kleintje ook. Exc3xa9n poot heeft Mies er toch af kunnen krijgen. Die ligt nl naast de rest van het dikke, grote, bolle lijf met ronde kop, en de overige verfrommelde poten.

Mies eet ‘rustig’ door. De soep smaakt (nxc3xb2g) goed. Ze geloofde immers haar eigen ogen niet!
Karel was al opgesprongen, nam het beest eens even apart, om het onder 4 ogen eens ernstig toe te spreken.
Haha šŸ™‚
Nee hoor, hij wist niet hoe snel hij het beest door de gootsteen moest krijgen.

Commentaar van Mies.: "zxc3xb3 jammer dat we er geen foto van hebben gemaakt".

Wxc3 t een soepzooitje.
Wxc3 t een JOEKEL ook!

Categorieƫn: Oeneke | 15 reacties

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: