Berichten getagd met: Fotos

Was ik een Libelle

Was ik een Libelle
ik nam geen blad
voor de mond
en zou vertelle
.
Van de vroege morgen
tot de avondstond
over wat ik zelf
van alles vond
.
Geen lont zou nog
worden aangestoken
geen onraad meer
worden geroken
.
Zoet zouden
mijn gedachten zijn
een Morgenster
zonder valse schijn
.
Heilig licht
zo teer bemind
nooit meer
in de schrik
van hun bewind
.
Zo de wind waait
dan mijn olijk jasje
zwierend in mijn
eigen huppelpasje
.
BloesemBij1.jpg

Foto van een bij op de kersenbloesem
genomen in onze tuin
.

Categorieën: Eigen foto''s en gedichten, eigen foto's, Fotos, Mijn gedichten, ptss gerelateerd | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Regenbuitje

Regenbuitje
een warm truitje
tuitend mondje
voor een kus
zachte lippen
smakend zoet
zo fantaseer ik
alles komt goed
.
.
VerjaardagCalendula.jpg
.
Macro foto van een Goudsbloem na een regenbui

Categorieën: Eigen foto''s en gedichten, eigen foto's, Fotos, Macro, Mijn gedichten, Uncategorized | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Overal

Overal wil ik een gedicht van maken
wat maak je me nou
ik kan die waterval
niet staken
.
bonenstaken dat zijn benen
tranen komen
van het wenen
van verdriet, opgepot
over één of ander lot
.
of niets gewonnen
in de loterij
accepteren dat maakt
vrij
gevochten
en toch blij
.

Spinneweb6770.jpg

 

Categorieën: Eigen foto''s en gedichten, eigen foto's, Macro foto, Mijn gedichten | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Schuldgevoel

Ik ben belast
met een overdreven schuldgevoel
dreef dit maar over
toch overdrijf ik niet
bij elke gedachte
kan het angstzweet uitbreken
breekt dit mij op
vooral in mijn kop
.
Het is vurig en brandt
en maakt mij onthand
in
mijn doen en laten
liep het maar
uit
de gaten
“immer gerade”
.
aus!
.
Architecture3.jpg

Foto gemaakt vanuit Het Maasland Ziekenhuis naar een uitbouw van dit ziekenhuis.
Bewerkt met een tekenprogramma.

Categorieën: Architectuur, Bewerkte foto's, Eigen foto''s en gedichten, eigen foto's, Fotos, Mijn gedichten, PTSD, ptss, ptss gerelateerd | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Helaas

Er zijn van die afgezaagde uitdrukkingen voor
zoals: “helaas pindakaas”
Of:
“altijd weer hetzelfde liedje”
.
Kortom bij mij zijn het die afgezaagde teleurstellingen van
keer op keer weer
.

Als ik ook maar even nieuwe hoop voel, en verwachting heb op ‘beter’,
ik heb het nog niet gedacht,
of durven uiten
En het is weer dubbel en dwars raak.
.
Blijkt het weer een verloren zaak
Is de pijn weer toegenomen
ben ik meer dan terug bij af
.
Is het straf
omdat ik hoop heb gekoesterd?
Even denk beter te zijn, of althans te zullen gaan worden?
Mooi niet dus.
.
Al die jaren van hoop
een hoop hoop
maar nog steeds onderaan
en van voren af aan
als wachtende in die rij te staan
Ga er maar aanstaan.

En toch,
je moet
je moet door
erop of eronder
het maakt geen donder
uit
met de pret
.
Maar mijn galgenhumor
ik haal die maar weer van stal
In ieder geval
een hopeloos geval?
Ben ik dat echt?
afgeschreven
voor het leven
een PTSS-er?

Tja, het zit er dik in
En toch
steeds weer
ook al is ie vals
wanhopig en ben ik stiekem bang
Deze uitdrukking
Misschien ben ik er van vergeven
:
“Hoop doet Leven”
.

Helaas?

Macho.jpg

Macho!!!
LOL

Categorieën: Bewerkte foto's, eigen foto's, PTSD, ptss, ptss gerelateerd, Uit mijn dagboek | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Zing maar Miesje

Ik ben niet van gister
maar ook niet van vandaag
toch zit ik
met een brandende vraag
die gaat over
echt waar?
😉
Dat is een grapje
maar
waarom zing ik
gister en vandaag
van die kinderliedjes
waarvan ik bij mijn weten
niets meer wist?
.

Misschien is het antwoord
wel
dat die sfeer van vroeger
toch niet is gewist
.
Uit volle borst
ook ingetogen
aarzelend, niet
wetend wat zou mogen
was daar die dankbaarheid
om te kunnen zingen
.
Zing maar Miesje
toe
blijf zingen.
~~~~~~~~~~
.
Een klank die vrolijk maakt
dat is in ieder geval
een uitgemaakte
zaak
.
Hoewel, “uitgemaakt”
klinkt dan weer zo bitter
iets dat ik van nature niet ken
.
Misschien maakt het ook niet
uit
.
omdat ik zo
vrolijk ben
.
Blog.jpg
.
Dan hier een vrolijk ogende Margriet
Een foto gemaakt, en bewerkt
door deze griet
.
© DochterSions
.

Categorieën: Bewerkte foto's, Eigen foto''s en gedichten, Fotos, Humor, Mijn gedichten, Wilde bloemen | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Het meisje waarvan ik hou

Hoor ik een kinderstem
terwijl ik volwassen ben
benepen en
in het nauw
klinken de geluiden
van een zachtgevooisde
vrouw
.
Het meisje waarvan ik hou
dat zo graag
anders wou
niet het aardse
het niet te harde
alles verwarde
taal nog teken
eraan bezweken
kans verkeken
.
Geen gedicht
voor leken
.
Empty.jpg
.
De onbewerkte foto van het statue
dat ik aanvankelijk de naam : “Empty” gaf.

Categorieën: Eigen foto''s en gedichten, eigen foto's, Macro foto, Mijn gedichten, Objects, PTSD | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Het tegengif

Wat ik merk is
dat als iemand oprecht laat merken dat ik er mag zijn
mij bij mijn voornaam noemt
tegemoetkomend naar mij is,
mij ‘ziet staan’, haha, en ‘zitten’
dit dan voelt
als een soort van bestaansrecht

.
Emotioneel raakt mij dit enorm, moet daar echt van huilen.
Ik voel zo’n grote opluchting
waarin die enorme spanning even minder wordt
omdat ik die boodschap dan ontvangen kan
dat men mij niet achterlijk en stom vind
.

Ik welkom ben
men rekening houdt met Miesje
Het is als tegengif tegen alle onderdrukking
het geestelijk belagen
dat er altijd was
ja, ook door onze ‘blagen’
.
Ik hoef even geen verantwoording af te leggen
omdat ik ‘Mies ben’
Even geen minachting voelen
waar ik verplicht een grap van moet maken
zodat men zich gevrijwaard voelen kan
om mij af te kunnen kraken.

Onderhuids, verdekt opgesteld
alle vallen
waarvoor en door ik ben gevallen
.

En zoals te doen gebruikelijk
ik op mijn ziel mag worden getrapt
.
Het is tot mijn lijdraad verworden
die minachting, die kat
iets om voor te gaan leven
zodat zij hun gewone gangetje konden blijven gaan
.
Ik ben met hun dreiging verweven
de hersenspoeling die niet wijken wil
.
Maar, dan is daar ineens een oprecht vriendelijk woord
dat wel tot mij door mag dringen
dat ik voelen mag
van mag beseffen dat dit echt voor mij geldt
.
Het tegengif
tonnen zijn daarvan misschien hoognodig
omdat mijn nood zo hoog is
als een grote berg voor mij blijft staan
Ga er maar aan staan
.
Dat was mijn leven
toen
.

Maar, nu voel ik het verschil
zie ik die hersenspoeling in
.
Lieve grote, en kleine Miesje
laat het tegengif maar komen
Misschien wordt alles nog mooier
dan in je stoutste dromen
.

IMG_1971.jpg
.
Oranjetip vlinder op uitgebloeide paardenbloem.
.

Categorieën: eigen foto's, Herbeleving en inzichten van ptss, Macro foto, ptss gerelateerd, Uit mijn dagboek, vlinder, Verbena, bloemen, actie | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Belachelijk

Vanochtend vroeg
het was op de badkamer
plots kwam er die emotie
van een groot verdriet
bewust
het voelen
weer
het beweren van altijd
weer
.

Tranen die opwellen
de bewustwording
het schiet omhoog
.
Kleine Miesje
van jongs af aan
belachelijk gemaakt
om wie ze was
om haar gevoel
haar hele wezen
haar idealen
alles wat ze van binnen
voelt
naar verlangt
om er voor een ander
te mogen zijn
.
Voor mensen in nood
voor diegene die
honger lijden
niets te eten hebben
.
Hoe dan ook
heel haar wezen gaat naar hen uit
de mensjes die echt zijn
gevoelens teer
doch
telkens
weer
het uitlachen
.
En kleine Miesje
die er dan van de
weer
omstuit
maar een grap van maakt
.
Dan kan miesje een andere draai aan
hun lachen geven
zodat het geen uitlachen meer zal zijn
.
Een lachen
zonder hun, voor haar te voelen
intens gemene intentie
om alles in haar kapot te maken
bezig zullen zijn met
dood.
.
Doodgedrukt
gesmoord
in heel haar wezen
haar verlangen
een Kind van God te zijn
dit uit te dragen
aan een ieder die verlangt
met haar boodschap van Gods Liefde
de wijde wereld in
.

Intens in dat gezin
ze waren miesje niet goed gezind
wilden haar judassen
klein maken
een toontje lager
laten zingen
.
En wat doet kleine Miesje
ze zingt met overgave
uit volle borst
.
Alles geeft ze glans
alles ziet ze in een soort van glorie
.
Ze onderdrukt
het eigenbelang van de vijanden
die haar zo belagen
.
Dan hoeft ze niet te voelen
alle slagen
welke rijkelijk worden uitgedeeld
.
Al het schoppen
snauwen
wat achter iedere zin van hen schuilt
.
Is zich niet bewust
dat ze van binnen huilt
groot verdriet
het moet weg
zo kunnen mensen
immers niet zijn
.
En het bestaat niet
dat ouders, broer of zus haar haten
haar dood, weg willen hebben.

Weg smijten
alles wat kleine Miesje voelt
.

De angst, snel verstoppen
want schamen moet je je ook nog
schamen voor de gevoeligheid
voor het willen leven voor
willen geven aan
de ander
doodschamen
voor haar diepe, innerlijke vreugde.
.
Van hen mag miesje het niet zien
niet hebben
niet hebben ontvangen
mee hebben gekregen
wat zij niet hebben
.
Dus ze leert om haarzelf te verloochenen
te verstoppen
ver weg in het
eeuwige niets
.
Het grote niets
waarin alles wordt opgezogen
wat volgens hen
niet zou mogen
en er niet zou zijn
.

Zij, de dragonders
zonder gevoeligheid
zij zijn de Liefde kwijt
willen er niets van weten
er niets voor doen
pleuren dit uit kleine miesje
miesje maakt alles goed
draait overal voor op
lost alles voor hen op
.
kleine miesje die wil dienen?
makkelijk zat
ze wordt hun dientsmeid
hun doorn in het oog
oog om oog
tand voor tand
en kleine miesje
vlucht in
sprookjesland
.

De ware Liefde
Nog steeds willen velen daar niets van weten
Nog steeds regeert
haat en nijd
in ego land.

Juist datgene waar
grote en kleine Mies
het land aan heeft
.
Ja, nu
nu ik met andere ogen kijken mag
.
Doen daarom mijn ogen zo vreselijk
zeer?
.
Belachelijk zeer.
.
KleineMiesje.jpg
.
Kleine Miesje, zo gevoelig
en teer
.

Categorieën: Bewerkte foto's, eigen foto's, Herbeleving en inzichten van ptss, PTSD, ptss gerelateerd, Uit mijn dagboek, vlinder, Verbena, bloemen, actie | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Met mijn gedachten spelen

Mijn gedachten
spelen rond
om
verlangens
die zullen helen
.
om
een hoop
die niet
te stelen
is
.
een wis
en waarachtig krachtig
zijn
over verzoening
groot
en
ego’s klein
.
zo klaar
is
als een klontje
vrijheid lacht
om
mijn mondje
.
De Liefde
die zond je
gaat
boven alles
.
Uit.

.
Iris-GoingMyWay.jpg
.

Deze Iris heet:
“Going my Way”
.
And so it is!
.

Categorieën: Eigen foto''s en gedichten, eigen foto's, Fotos, Macro, Macro foto, Mijn gedichten | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: