vlinder, Verbena, bloemen, actie

Hoeveel gedraai, hoeveel gekronkel,
zovele bochten in een opgedist verhaal
Allemaal gaan ze met mijn gevoelens aan de haal.
Doen ze een beroep op mijn erbarmen
Non verbaal
mee-lijden dat is hun taal.

Een tactiek
die het gedrilde Miesje
toch niet ziet.

Zoete broodjes bakken
stroop om de mond
onder mijn voet hun lont
valkuilen zetten
mijn adem beletten.

De twijfel die ze zaaien
mijn gevoelens wegwaaien
Steeds maar weer
zodat ik compleet
aan mijn eigen gevoel ga twijfelen
en niets meer zeker weet.

Niet weet
wat mijn gevoelens mij willen zeggen
zij schreeuwen er overheen
walsen de tango
de foxtrot
en op jazz
daarbij hun zeker weten
wij hebben de macht: Yes”!!!!

Hoeveel schellen moeten mij nog van de ogen vallen
hoelang totdat hun houtgreep mij los zal willen laten
wanneer heb ik alles in de gaten
de hiaten in mijn brein.

Ik houd van grappen en van gein
het was het milde middel
perfect functioneert tegen alle pijn.
Ik houd nog steeds van een goede mop
doch, helaas
mijn energie is helemaal
op.

Waar ik mee zit is, wat moet ik nu doen, wat kan ik doen?
Moet ik alles vanuit mijn verleden negeren, en alleen naar afleiding blijven streven?
Terwijl ik wat dat betreft tegen een muur van onmogelijkheden op blijf lopen, omdat de pijn mij alles belet.
Of moet ik idd uit dat gesponnen web van leugens en hersenspoeling zien te komen,
en de inzichten t.a.v. hoe ik geestelijk ‘gemarteld’ ben (want zo voelt het, als een afschuwelijke marteling, niet te omschrijven zo omvangrijk en extreem)

Wat moet ik, waar doe ik goed aan, terwijl ik nu inzie dat ik vroeger geen goed kon doen.

Ook hierin loop ik vast in alle dilemma’s.
Ik weet inmiddels veel als het over traumata bij anderen gaat,
doch in mijn geval, dat dan zo geheel anders tot uiting wordt gebracht,
door middel van onbeschrijfelijke, zo ingrijpende en gekmakende onvoorspelbare lichamelijke martelingen,
ik weet het echt niet meer.

Laat het niet nog meer worden
laat het verminderen
laat mij met rust
laat mij kunnen lezen
kunnen ontspannen
rust vinden in mijn lijf
weg met die kermisattracties in mijn hele ‘donder’
krijg ik meer dan op mijn donder
voel ik dat de vonken er van afspatten
van buiten
geen spatje te zien
zelfs teveel pijn
waardoor ik niet grien.

Ik ben mezelf verloren
weet niet meer wie ik ben
de goedgelovige hen?
kip zonder kop
dolend op een droge akker
nooit op mijn dooie akkertje
altijd op de vlucht
het scheppen van lucht
de rancunes zijn hoe dan ook,
nooit van de lucht.

Ik zit in elkaar
gedoken ongemerkt.
Hoe zit ik in elkaar
Hoe heeft het gewerkt
zijn uitwerking op mij gehad?
Ik heb het helemaal gehad.

Wat ik wel weet
kleine Miesje was een schat.

Nou, dan denk ik
dat ik maar schatgraver word.
Kort en krachtig
zoek ik mijn eigen schepje
er bovenop.

.

MotGlasIMG_5861.jpg

Deze foto is van een motvlinder
Ik deed hem in een glas, en hield dit boven de Akeleien in de achtertuin
Met mijn andere hand nam ik de foto.

Categorieën: Eigen foto''s en gedichten, eigen foto's, Fotos, Herbeleving en inzichten van ptss, Macro foto, PTSD, ptss gerelateerd, Uit mijn dagboek, vlinder, Verbena, bloemen, actie | Tags: , , , , , | 3 reacties

Het tegengif

Wat ik merk is
dat als iemand oprecht laat merken dat ik er mag zijn
mij bij mijn voornaam noemt
tegemoetkomend naar mij is,
mij ‘ziet staan’, haha, en ‘zitten’
dit dan voelt
als een soort van bestaansrecht

.
Emotioneel raakt mij dit enorm, moet daar echt van huilen.
Ik voel zo’n grote opluchting
waarin die enorme spanning even minder wordt
omdat ik die boodschap dan ontvangen kan
dat men mij niet achterlijk en stom vind
.

Ik welkom ben
men rekening houdt met Miesje
Het is als tegengif tegen alle onderdrukking
het geestelijk belagen
dat er altijd was
ja, ook door onze ‘blagen’
.
Ik hoef even geen verantwoording af te leggen
omdat ik ‘Mies ben’
Even geen minachting voelen
waar ik verplicht een grap van moet maken
zodat men zich gevrijwaard voelen kan
om mij af te kunnen kraken.

Onderhuids, verdekt opgesteld
alle vallen
waarvoor en door ik ben gevallen
.

En zoals te doen gebruikelijk
ik op mijn ziel mag worden getrapt
.
Het is tot mijn lijdraad verworden
die minachting, die kat
iets om voor te gaan leven
zodat zij hun gewone gangetje konden blijven gaan
.
Ik ben met hun dreiging verweven
de hersenspoeling die niet wijken wil
.
Maar, dan is daar ineens een oprecht vriendelijk woord
dat wel tot mij door mag dringen
dat ik voelen mag
van mag beseffen dat dit echt voor mij geldt
.
Het tegengif
tonnen zijn daarvan misschien hoognodig
omdat mijn nood zo hoog is
als een grote berg voor mij blijft staan
Ga er maar aan staan
.
Dat was mijn leven
toen
.

Maar, nu voel ik het verschil
zie ik die hersenspoeling in
.
Lieve grote, en kleine Miesje
laat het tegengif maar komen
Misschien wordt alles nog mooier
dan in je stoutste dromen
.

IMG_1971.jpg
.
Oranjetip vlinder op uitgebloeide paardenbloem.
.

Categorieën: eigen foto's, Herbeleving en inzichten van ptss, Macro foto, ptss gerelateerd, Uit mijn dagboek, vlinder, Verbena, bloemen, actie | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Belachelijk

Vanochtend vroeg
het was op de badkamer
plots kwam er die emotie
van een groot verdriet
bewust
het voelen
weer
het beweren van altijd
weer
.

Tranen die opwellen
de bewustwording
het schiet omhoog
.
Kleine Miesje
van jongs af aan
belachelijk gemaakt
om wie ze was
om haar gevoel
haar hele wezen
haar idealen
alles wat ze van binnen
voelt
naar verlangt
om er voor een ander
te mogen zijn
.
Voor mensen in nood
voor diegene die
honger lijden
niets te eten hebben
.
Hoe dan ook
heel haar wezen gaat naar hen uit
de mensjes die echt zijn
gevoelens teer
doch
telkens
weer
het uitlachen
.
En kleine Miesje
die er dan van de
weer
omstuit
maar een grap van maakt
.
Dan kan miesje een andere draai aan
hun lachen geven
zodat het geen uitlachen meer zal zijn
.
Een lachen
zonder hun, voor haar te voelen
intens gemene intentie
om alles in haar kapot te maken
bezig zullen zijn met
dood.
.
Doodgedrukt
gesmoord
in heel haar wezen
haar verlangen
een Kind van God te zijn
dit uit te dragen
aan een ieder die verlangt
met haar boodschap van Gods Liefde
de wijde wereld in
.

Intens in dat gezin
ze waren miesje niet goed gezind
wilden haar judassen
klein maken
een toontje lager
laten zingen
.
En wat doet kleine Miesje
ze zingt met overgave
uit volle borst
.
Alles geeft ze glans
alles ziet ze in een soort van glorie
.
Ze onderdrukt
het eigenbelang van de vijanden
die haar zo belagen
.
Dan hoeft ze niet te voelen
alle slagen
welke rijkelijk worden uitgedeeld
.
Al het schoppen
snauwen
wat achter iedere zin van hen schuilt
.
Is zich niet bewust
dat ze van binnen huilt
groot verdriet
het moet weg
zo kunnen mensen
immers niet zijn
.
En het bestaat niet
dat ouders, broer of zus haar haten
haar dood, weg willen hebben.

Weg smijten
alles wat kleine Miesje voelt
.

De angst, snel verstoppen
want schamen moet je je ook nog
schamen voor de gevoeligheid
voor het willen leven voor
willen geven aan
de ander
doodschamen
voor haar diepe, innerlijke vreugde.
.
Van hen mag miesje het niet zien
niet hebben
niet hebben ontvangen
mee hebben gekregen
wat zij niet hebben
.
Dus ze leert om haarzelf te verloochenen
te verstoppen
ver weg in het
eeuwige niets
.
Het grote niets
waarin alles wordt opgezogen
wat volgens hen
niet zou mogen
en er niet zou zijn
.

Zij, de dragonders
zonder gevoeligheid
zij zijn de Liefde kwijt
willen er niets van weten
er niets voor doen
pleuren dit uit kleine miesje
miesje maakt alles goed
draait overal voor op
lost alles voor hen op
.
kleine miesje die wil dienen?
makkelijk zat
ze wordt hun dientsmeid
hun doorn in het oog
oog om oog
tand voor tand
en kleine miesje
vlucht in
sprookjesland
.

De ware Liefde
Nog steeds willen velen daar niets van weten
Nog steeds regeert
haat en nijd
in ego land.

Juist datgene waar
grote en kleine Mies
het land aan heeft
.
Ja, nu
nu ik met andere ogen kijken mag
.
Doen daarom mijn ogen zo vreselijk
zeer?
.
Belachelijk zeer.
.
KleineMiesje.jpg
.
Kleine Miesje, zo gevoelig
en teer
.

Categorieën: Bewerkte foto's, eigen foto's, Herbeleving en inzichten van ptss, PTSD, ptss gerelateerd, Uit mijn dagboek, vlinder, Verbena, bloemen, actie | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

De Kolibrie Vlinder ~ Video

Dit filmpje heb ik gemaakt op 26 juni in onze tuin,
althans een poging daartoe,
want wat is zo’n beestje super snel!

We hebben deze (Kolibrievlinder) al vaker ‘bezig’ gezien in onze tuin.
Hij snoepte van meest diep roze gekleurde bloemen.
Zoals Phlox Prikneus, en zoals hier te zien
op de Verbena.

Ik hoop natuurlijk hem nogmaals voor mijn camera te krijgen.
Haha, ik bereid me alvast voor,
zodat ik een vaste hand zal hebben om “het perfecte plaatje” te kunnen schieten.

Maar, wie weet:
“kan ik dat schudden”
HaHa.
.

Categorieën: Diversen, Ik deel een link, Video, vlinder, Verbena, bloemen, actie | Tags: , , , , | 4 reacties

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: