Maandelijks archief: juni 2009

Pijnkliniek

Hoi Dames en Heren ;-),

Even over die pijnkliniek:
Wat een stelletje ‘hansworsten’!

Ik blijk helemaal niet besproken te zijn afgelopen woensdag.
Nu zou het morgen gaan gebeuren.
Telefoon201 Heb weer tig mensen aan de telefoon gehad.

Ja, zelf gebeld. En maar aandringen.
Ben ik inmiddels een kei in.
Gewoon heel beleefd blijven, en maar doorvragen.

Ik vroeg op ’t laatst maar naar die arts zelf.
Miesje is niet bang, hoor.

Nu ja, woensdagmiddag bel ik weer.
Heb weer een ander tel.nr. gekregen; weer een andere persoon die er (zgn.?) vanaf weet.

Vanaf Januari word ik al van de ene arts naar de andere gestuurd.
En dan steeds weer je verhaal vertellen.
Jeetje, ik zet mijn verhaal nog eens in de krant!
Hihihi!

Karel is trots op mij, die vond dat ik het erg goed deed.
JOPIE de p…..

Allen de groetjes, en nu ga ik stofzuigen (is al zxc3xb3 lang geleden dat ik zal schrikken van het geluid, als ik hem aan zal zetten).
Bye Bye!!

p.s. ik heb zowaar geslapen vannacht. šŸ™‚
dxc3 t kan ook in de krant, zeg; ik wist niet wat me overkwam, vanochtend om (6.15);
werd ik me daar ineens wakker (omdat ik moest hoesten).`

““““““““““““““““““““““““““““““““““““““

p.p.s. dit is een Hansworst:
Hansworst
Speciaal voor Monica šŸ™‚

Categorieƫn: Herbeleving en inzichten van ptss | 13 reacties

Tot boven het water

Tot bovenDosiflood480bij800

het water

weet ik

nu al

dat later

mijn

leven

geheel
.

rein en

zuiver boven

menselijk ver

wonderlijk

schoon

helder van

klanken

een en al

bedanken

zal

zijn
.

wis en

waarachtig

ben ik daar krachtig

op

vogelvlucht

verheven

kijk ik niet

om

noch terug
.

Bye, bye !

Zwaai, zwaai….

Categorieƫn: Mijn gedichten | 1 reactie

Inzicht

Terwijl ik de was op ben aan het hangen, voel ik in mijn hele lijf zxc3xb3 die spanning; een soort van triggeren gaat door heel mijn wezen ahw.
Ik voel hoe die spanning en intense pijn (in mijn mond ook) bezit van mij neemt, om ahw mijn leven te gaan bepalen.
Ook voel ik hoe hun opgejaagdheid mij overheersen wil. (en mij altijd heeft overheerst). Ik voel hoe ze mij dmv ‘angstaanjagen’ bestoken. Hoe zij willen dat ik zal vallen, hoe ze mij volkomen onderuit willen halen.

Hoe ze mij constant tegenwerken (en tegen willen houden) om xc3xbcberhaupt te kunnen leven.
Hoe dit mij nu de adem beneemt, het mij zo duizelig maakt; en dat ik ‘sta te tollen’ op mijn benen. Het is net alsof ik ‘kapseis’. En ik weet nu dat het door hun boze geest op mij werd afgestuurd.Dit durf ik nu als zodanig te beseffen, cq te interpreteren.
Het is de waarheid.

En ineens besef ik, dat ik terug ben in ‘mijn’ onderbewuste van het kind. Van hoe het was in mij, toen ik nog zo klein was, en waar ik toen helemaal niets van wist, maar wat er wel constant was.
Wat er zich moet hebben ‘afgespeeld’ (aan xc3xa9xc3xa9n stuk door) in dat hoofdje, in dat onderbewuste ‘leven’ van dat meisje; en waar het idd constant onbewust mee bezig was. Ook om het voor haarzelf te onderdrukken, dxc3 t het er xc3xbcberhaupt was.

Het is ANGST. Een groot gevaar ligt er altijd op de loer. Ik voel dit nu. Ik kan het nu pas interpreteren. Datgene waar ik nu in mijn ptss-periode (van 10 jaren herbelevingen) lichamelijk en geestelijk  ahw in gevangen zit, waar nachtmerrie’s, dromen, pijnbelevingen, enz. zich in kenbaar maken; waarin mijn geheugen zich langzaam aan weer laat ontdekken, e.d..
Het lijkt alsof ik nu dieper ben doorgedrongen dan ooit.

Ik voel, wat dat kleine meisje (zelf) destijds allemaal heeft verdrongen. Ik voel dat zij, terwijl zij zo gelukkig, vrolijk, zich verheugend over het leven, buiten in haar spel en in haar wandelingen in de velden, met het genieten van de bloemen e.d., allemaal naar de achtergrond ‘stopte’. Hoe ze dat haar hele leven zo heeft gedaan. Dag en nacht, van jongs af aan.

Ik voel, hoe erg ze op haar hoede moet zijn, en IS; intens speurend naar wat er zich aan hele kleine veranderingen zullen kunnen gaan afspelen, in de anderen om haar heen. Hoe ze zich onbewust prepareert op alle eventualiteiten. BV, aan uitbarstingen van woede (wat er zich in dat hoofd van die ander aan een reaktie zal kunnen gaan voordoen, omdat die ander zich aan iets zal kunnen gaan ergeren, e.d.).

Dat kind moet dat voorkomen, is daar constant mee bezig. Leeft al die levens van die andere familieleden. Voelt voor hen. Zit in hun hoofd te speuren, terwijl zij ook haar eigen gelukkige leven leeft. (denkt te kunnen leven, maar haar eigen leven is alleen; eenzaam, een aanpassend leven aan de ander).

Het kan bij iedereen gebeuren…….: de moeder kan plots gexc3xafrriteerd raken en een hysterie-uitbarsting krijgen. Het broertje zal iemand gaan kunnen treiteren (hij treitert intens, en eigenlijk altijd; zij moet dat dus altijd voorkomen, ‘as usual’).
De zus kan te veel de aandacht claimen; dat kan de moeder niet uitstaan…..dus ook hier: voorkomen.
En xc3 ls, dan gauw erop inspelen en iets verzinnen (daar al een scala van eventualiteiten ‘aan probeersels om te sussen’ van in voorraad hebbende, welke dan ook altijd ‘afdraaien’ in je hoofd, zonder dat je je daar bewust van bent)

Dan heb je de vader, die geen last van je broertje mag gaan krijgen.
Ook moet je ervoor zorgen dat de sfeer tussen je ouders goed (en xc3 ls GOED)gecamoufleerd blijft. Dat ze zgn. een ‘goed stel’ zijn.
Je moet altijd boodschapjes overbrengen van de een naar de ander. (tussen moeder en vader)
En die dan zo lief als mogelijk visa versa doorspelen. Zodat zij zich daarin kunnen verlustigen!
Daar moet je ook nog de juiste signalen van afgeven (aan hen), dat je je bevoorrecht voelt, dxc3 t je dat xc3xbaberhaupt mag doen, en dat je daar zoveel plezier aan beleeft. (terwijl zij je in werkelijkheid daarin alleen maar gebruiken, zelfs misbruiken; want intussen stelen zij jouw(mijn) positieve energie)

Je bent in feite een ‘heel’ bemiddelingsbureau.
Je hebt dat maar te runnen. Je leeft meer dan een dubbelleven. Je wxc3xb3rdt door hen allen geleefd.
Toch maak je overal iets leuks van.
(Mies, het van jongs af aan gedresseerde hondje, dat altijd trouw dient en haar kunstjes vertoont.)
Al het nare, al de leugens waar je de schuld van krijgt, alles waar je om wordt uitgelachen, en wat er op je wordt verhaald en afgereageerd; alle negatieve aandacht, het gescheld, het ‘je kapot willen maken’ door hun geestelijk gestoorde stilzwijgende dreigementen, enzo…….je camoufleert het steeds weer met nieuwe uitvindingen van leukigheid; ook om voor jezelf te verzinnen.

Het is ook nodig, om hen te laten denken dxc3 t je het leuk vindt.
Dat gevoel moet je hen altijd bezorgen, zodat zij zich gevrijwaard weten van enig schuldbesef, en zichzelf voldoende bewust kunnen ‘voelen’ van een schoon geweten. Zodat ze ‘gewetenloos’ en ‘lekker’ door kunnen gaan met je (mij) als hun pispaal en zondebok te kunnen blijven misbruiken.
(Mies heeft dat toch niet door!)
Negatieve aandacht voelt fijn.
Dat ze je geestelijk verkrachten en misbruiken…..dat is een weldaad.
Dat maak je ervan. Als het ware, om er vanaf te zijn.
Om de waarheid te kunnen omdraaien (waarop je ook getraind bent om dit te gaan en moeten doen).

De waarheid wordt door hen verkracht.
Doch voor jezelf doe je dat ook.

Het is veelomvattend en ik schrijf nu ws txc3xa9 uitgebreid. Wil dat ook voor mezelf onder woorden brengen.
Er is zoveel, ik voel ook zoveel waarheden die op zijn plaats gaan vallen. Al die extremen aan: pijn, krampen overal, die enorme stress, het gieren door je lijf van al die onrust, enzo meer. Heb ook buikpijn. Ook al vannacht.
Ik ging daar vannacht in een droom ook mee naar een dokter.

Ik droom vaak dat ik met mijn huidige pijn naar een arts toe ga.
Ook weer zo’n herhalingsdroom die ik gedurende die jaren van pijn, vaak zo ‘concreet’ beleef.
Omdat ik, terwijl ik droom ook aan die pijnen onderhevig ben.
Dan bezoek ik in die dromen een arts, en vertel hoe erg het is; probeer ik wanhopig om uit te leggen wat ik allemaal mankeer, waarom ik dringend hulp nodig heb.
Raar is dat toch.

Nu stop ik.

Ik kan nog uren doorgaan, maar er is nog veel te doen hierzo.
Bessen plukken. Ik moet gaan strijken. De tuin verzorgen, enz.

Voor wie dit hele stuk gelezen heeft: "bedankt voor je geduld, en interesse"!

Zucht…!
Ik ben leeg en moe.
Maar dat mag.
Misschien gaat de stress ooit eens uit mijn lijf verdwijnen, wat zou dxc3Ā”t fijn zijn, zeg.
Dag lieve mensen, we komen er wel šŸ™‚ !
(uit – eindelijk dan ;-))

Categorieƫn: Herbeleving en inzichten van ptss | 18 reacties

Goedemorgen!

Goedemorgen!!

Akelei3
Vanochtend was ik al om 5 uur op.
Kon niet meer langer liggen vanwege die (je weet wel met 3 letters:p…)

Omdat het superheet is hier, heb ik alle ramen open gezet, in de tuin de planten water gegeven (veel werk)
Marjolein geplukt en gewassen (moet ik nog ophangen om te drogen)
Onkruid uitgetrokken.

Zo lekker rustig buiten!
Even wat gymoefeningen gedaan.

Wasmachine laten draaien, (ga ik zo ophangen).
Nieuws gekeken omdat ik in de krant zag dat Michael Jackson was overleden.
Valt me nog mee dat hij de 50 heeft gehaald. Arme jongen.

Zie tegen de 30e op.
Dan moet ik naar die nieuwe tandarts.
Zal hij begrip hebben voor mijn ptss-gebeuren, en dat Burning mouth Syndroom???????
Hellup, grrrr.
Zal ik de gelegenheid krijgen om e.a. te vertellen (voordat ik met mijn mond open in die stoel moet gaan ‘hangen’)?
Misschien heb ik in een opwelling wel een veel ‘slechtere’ genomen dan daar waar ik eerst bij was.
Maar die meisjes roddelden daar zo.
En van die keiharde muziek in de wacht-en behandelkamer werd ik zo getriggerd, dat werkt me echt op de zenuwen dan.
Die mondhygixc3xabniste was zo’n rare nieuwschierige tante, en deed zo vreselijk ruw.
En maar roddelen ondertussen.
Dat is toch niks?

Zo, nu even sla plukken.

Een fijne dag allemaal.
(ben benieuwd hoe het met de andere bloggers is ;-))

““““““““““““““““““““““““““““““““““““““`
p.s. ik heb lang niet geschreven, heb veel herbelevingen, inzichten ook; die ik moet ‘combineren’.
Het is een moeilijke periode. Zwaarder dan ‘normaal’. Met enorm veel pijn, vooral ’s nachts, maar de dagen waren ook niet om door te komen (gek word ik daarvan, tenminste bijna ;-)).
Ik krijg zoveel herinneringen terug om te verwerken.
Heb ook weer dromen gehad.
Over mijn 7 jaar oudere zus.(grrrrrr)
En ook weer die droom waarin ik allemaal bezoekers aan het verzorgen ben met eten. En zorg dat er geen ruzie zal ontstaan, dat er niemand wordt ‘overgeslagen’ qua aandacht e.d.. Als ik er aan toe ben zal ik er over schrijven.

Het bezoekje is niet doorgegaan, vanwege het drukke programma van mijn internetvrienden.
Ik was sws al ‘afgepeigerd’, alleen van de voorbereidingen; zoveel lichamelijke reakties, te gek.
Dus nu maar wachten totdat het wat beter gaat, zodat we allen meer van onze ontmoeting zullen kunnen genieten.

Gisteren heb ik nog eens gebeld naar de pijnkliniek, hoe dat nu zit met mijn behandeling.
De secretaresse van die arts kon wel zeggen dat ik besproken ben (ahum), maar dat zij niet wijs komt uit de uitslag daarvan.
Zij gaat nu de arts vragen wat de bedoeling is, en zal mij terug bellen.
Ik hoop dat ik vandaag iets zal horen. Maar reken er niet op.
Tjxc3xa9, ik ben al vanaf begin dit jaar van de xc3xa9xc3xa9n naar de ander gestuurd, en nog weet ik niets.

Overigens die foto is van een Akelei uit onze tuin.

Categorieƫn: Herbeleving en inzichten van ptss | 3 reacties

In de wolken (1)

Indewolken

Categorieƫn: eigen dicht - en kunstwerk | 18 reacties

In de wolken (2)

Indewolken2
Op een onzichtbare wolk
zal ik zweven van leven
wonder boven wonder
als een engel zijn.
Categorieƫn: eigen dicht - en kunstwerk | 3 reacties

Ik zat in mijn hoofd ;-)

De laatste dagen heb ik hier niet geschreven. Ook ben ik niet bij andere bloggers ‘op bezoek’ geweest.

Ik zat in mijn hoofd ;-), in de herhaling, in de mallemolen van die hersenspoeling.
Ik heb erg veel opgeschreven voor mezelf. Er kwamen weer zoveel inzichten uit, over hoe ik als kind werd geinstrueerd en afgericht, over hoe ik hun gedrag naar mij toe heb geleerd om op te slaan, cq te interpreteren.

Het is onvoorstelbaar hoe een kind al zo jong toch alles ‘meekrijgt’ en opslaat in haar geheugen. Alles feilloos voelt, en die gevoelens ergens ‘parkeert’.

Opnieuw ben ik met oude emoties/angsten geconfronteerd, die erg diep weggestopt zaten. Gisteren heb ik een ‘enorme’ huilbui gehad. En ja hoor, altijd weer onder het eten.
Ik was weer thuis, daar aan die eettafel met dat gezin; was een heel klein meisje, en voelde wat ik toen ervoer, wat ik onbewust moet hebben gedacht. Over wat ik moest verstoppen en voor hen moest verdraaien, uit angst dat ze mijn echte gevoel zouden kunnen opmerken, ofzo.

Gisteren vond ik het ineens zo stom om te moeten eten. Waarom eet je nu? Om jezelf in stand te moeten houden, en dat wil ik helemaal niet. Ik wil niet meer hier zijn. (vanuit dat kleine meisje gedacht)
Alle eenzaamheid die ik ervoer, als we daar allen tesamen waren, rond die tafel (haha, hij was langwerpig ;-)).
Later probeer ik er meer over te schrijven.

Nu ga ik mij eerst een beetje proberen voor te bereiden op iets heel leuks.
We krijgen nl bezoek. Het eerste sinds 9 jaar. Het leukste is nog dat ik haar en haar man nog nooit irl heb gezien. Via een forum zijn we met elkaar in contact gekomen (hebben we elkaar gevonden!).
Ik verheug mij heel erg, en vind het ook spannend. Ondanks dat ze maar heel kort hier zullen kunnen zijn, zie ik dit toch ook als een soort van ‘nieuw begin’.
Maar ja, mijzelf kennende vul ik altijd alles direkt heel positief en optimistisch in.
Een goede eigenschap, toch?

Oh, en nog een dappere stap van mij: ik ben van tandarts veranderd en heb een afspraak gemaakt bij ‘de nieuwe’. Door mijn ‘BMS’-klachten, heb ik al zo’n 3(of 4) jaar geen behandeling gehad. Mijn mond is constant stuk en ‘rauw’ (dikwijls aften e.d.). Net alsof ik op mijn tandvlees heb gelopen. Jaja, symbolisch zou dit kunnen kloppen.

De 30e gaat het gebeuren. Ook dit vind ik een grote stap voorwaarts. Alleen al dat ik het initiatief durfde te nemen (spontaan nam). Tjxc3xa9, en om dit bij mijn vorige tandarts te melden, ook daar was ik nerveus voor; maar het ging prima.
Ik ben best trots op mijzelf.

Ik heb veel last van mijn blaas, veel pijn, e.d. Maar ik zie de blaas als ‘emotiegevoelig’.
En dat strookt dan ook met waar ik doorheen ga. Met al die herbelevingen en inzichten over mijn hele vroege gevoelens, welke ik als kind allemaal heb moeten verstoppen.

Dag, dag voor allen <3.
Ik hoop snel weer bij jullie te lezen, en ook hier weer iets te plaatsen.

Dank jullie voor het lezen!

p.s. van binnen ben ik erg blij.

Categorieƫn: Herbeleving en inzichten van ptss | 9 reacties

Proef

Amaryllusdr2
Categorieƫn: Geen categorie | 2 reacties

Geschipper

Dag lieve mensen,

Na de zoveelste dagen en nachten nog intenser ‘vermeubeld’ te zijn, heb ik de huisarts gebeld en gevraagd of ze geen knock-out-pil voor me heeft. Dat het zo enorm verergerd en niets meer helpt, het geen leven meer is, ik sta te tollen op mijn benen.

Maar het feit is wel dat ik nog steeds meer moet beseffen wat er vroeger (in de geest) echt met me is gebeurd. Dat ik dit letterlijk op een steeds intensere, niet meer te ontwijken manier krijg te voelen. Letterlijk ‘aan den lijve moet ondervinden’.
Die laatste uitdrukking is er alweer een (als in een vervloeking uitgesproken tegen mij) door/van mijn moeder.

Om de boel hier toch een beetje op te leuken, plaats ik een ‘kunst gedichtje’; en doe ik maar weer net alsof…….

Schipper6b

Ik ben intens verdrietig, door wat ik in moet zien. Maar ga dus over een uurtje naar de huisarts. Helaas wil ze dat ik kom, om te bespreken wat ik evt. voor meds ga krijgen.
Mijn telefoontje was een wanhoopsdaad. Nu kan ik er niet meer onderuit. Tot nog toe heeft een arts mij nog nooit kunnen helpen.
Heb al heel wat experimentjes ‘geslikt’.
Nu ja, ‘we gaan er maar weer voor’.

Op hoop van zegen
door de regen.

Categorieƫn: eigen dicht - en kunstwerk | 17 reacties

's Nachts – trigger

Hoofd tussen de bankschroef
drukpers er bovenop
en krxc3Ā”ken maar!
persen maar!

komt u maar!
kijken
meedoen
met z’n allen
helemaal uit
leven
gaan.

wie mag er bestaan?
welk spelletje spelen wij?
zo heerlijk met zijn allen.
dit gezelschapsspel
het zal jullie zeker bevallen
hier op de kermis:
De kop van Jut

Tja, eentje mag niet meedoen
eentje "is er geweest"
was te bedeesd
van aard
buiten de boot
gevallen….

dus, mept u maar
leef je maar uit
kost geen duit
geef ‘r van katoen
je leeft ten slotte

maar eens……(?)
hier mag je het overdoen
hier je wraak halen
wie zal dat betalen?

: zoete, lieve Miesje.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
De volgende ronde
dag later : de hel in ’t kwadraat!!!!
trekken, scheuren, rijten
helemaal splijten
persende gruwel in heel
mijn gezicht, ogen, lijf, mond
grondig hun werk

2 Diazepam
3/4 Temazepam
weinig geholpen
heel onbeholpen
slachtoffer spelen
nooit te helen
hel
helaas overleef ik
hem
wel

Wil niet meer
kan niet meer
over en uit
een besluit
beslist
onbetwist
stekker
eruit

Zware nacht
ga bezwaar
aantekenen
bij wie moet ik zijn
word ik gehoord
gezien
bekeken?

alvorens ik ben
bezweken
onder
pijn
bedolven
op de golven
neem mij mee
liefst met z’n twee

Wie wil er mee
Engelen zijn?

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Nachtje later

En nog steeds is het niet klaar
die Kees van Vrees
nxc3xb2g een zwaarder gebeuren
wat zal ik treuren
waar vandaan
moet ik het halen?

Vannacht, het was geen spelletje
niet, ‘mens erger je niet’
er werd getennist
met mij
mijn hele lichaam
‘ping pong’

Maar die pijn, zo niet te verwoorden
onveilige oorden
veel pillen
doch niets hielp
Mies vangt de klappen
en mag niets verklappen
alleen die grappen
makers van zeer eenvoudig
meervoudig zich wreken
op mij, die toch zo te verwaarlozen,
en te lozen is
maar wel altijd
voor handen, en zo handig is
om alles te voorkomen en hun
‘lang zal ze leven’ mooi op te knappen.

ik leg mij te neer
onder een deken van zeer
een gruwelkussen
onder mijn moede hoofd
helaas niet verdoofd

zo ben ik wakker
van de avond tot
de vroege morgen

Toch maakte ik mij nooit zorgen
vroeger nooit
het was te veel
dat ik niet wist
van vergist
niet vergewist
wel gewist
leven in zweven
boven de pijn

Want…….
dit kon immers
het echte leven
niet zijn?
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

En ook nu, leuk ik mijn leven op
doe ik net alsof
plaats ik foto’s op mijn blog
ja toch?
moet toch iets?
Foto’s die ik zelf niet goed kan maken
vanwege die enorme concentratiepijn
Nu ja, fijn
dat kareldg mij helpt
zo stimuleert
om er telkens boven te gaan staan
mij laat gaan
in alles mooier maken dan dat ik onderga.
Kan mij het schelen
wat hebben anderen aan wat ik voel
hoe ik moet bestaan, ik overleef
zet mijn best beentje voor
en ga op de zelfde voet voort
van doen alsof
Zxc3xb3 tof!

Categorieƫn: Herbeleving en inzichten van ptss | 12 reacties

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: