Maandelijks archief: juni 2019

Het tegengif

Wat ik merk is
dat als iemand oprecht laat merken dat ik er mag zijn
mij bij mijn voornaam noemt
tegemoetkomend naar mij is,
mij ‘ziet staan’, haha, en ‘zitten’
dit dan voelt
als een soort van bestaansrecht

.
Emotioneel raakt mij dit enorm, moet daar echt van huilen.
Ik voel zo’n grote opluchting
waarin die enorme spanning even minder wordt
omdat ik die boodschap dan ontvangen kan
dat men mij niet achterlijk en stom vind
.

Ik welkom ben
men rekening houdt met Miesje
Het is als tegengif tegen alle onderdrukking
het geestelijk belagen
dat er altijd was
ja, ook door onze ‘blagen’
.
Ik hoef even geen verantwoording af te leggen
omdat ik ‘Mies ben’
Even geen minachting voelen
waar ik verplicht een grap van moet maken
zodat men zich gevrijwaard voelen kan
om mij af te kunnen kraken.

Onderhuids, verdekt opgesteld
alle vallen
waarvoor en door ik ben gevallen
.

En zoals te doen gebruikelijk
ik op mijn ziel mag worden getrapt
.
Het is tot mijn lijdraad verworden
die minachting, die kat
iets om voor te gaan leven
zodat zij hun gewone gangetje konden blijven gaan
.
Ik ben met hun dreiging verweven
de hersenspoeling die niet wijken wil
.
Maar, dan is daar ineens een oprecht vriendelijk woord
dat wel tot mij door mag dringen
dat ik voelen mag
van mag beseffen dat dit echt voor mij geldt
.
Het tegengif
tonnen zijn daarvan misschien hoognodig
omdat mijn nood zo hoog is
als een grote berg voor mij blijft staan
Ga er maar aan staan
.
Dat was mijn leven
toen
.

Maar, nu voel ik het verschil
zie ik die hersenspoeling in
.
Lieve grote, en kleine Miesje
laat het tegengif maar komen
Misschien wordt alles nog mooier
dan in je stoutste dromen
.

IMG_1971.jpg
.
Oranjetip vlinder op uitgebloeide paardenbloem.
.

Categorieën: eigen foto's, Herbeleving en inzichten van ptss, Macro foto, ptss gerelateerd, Uit mijn dagboek, vlinder, Verbena, bloemen, actie | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Belachelijk

Vanochtend vroeg
het was op de badkamer
plots kwam er die emotie
van een groot verdriet
bewust
het voelen
weer
het beweren van altijd
weer
.

Tranen die opwellen
de bewustwording
het schiet omhoog
.
Kleine Miesje
van jongs af aan
belachelijk gemaakt
om wie ze was
om haar gevoel
haar hele wezen
haar idealen
alles wat ze van binnen
voelt
naar verlangt
om er voor een ander
te mogen zijn
.
Voor mensen in nood
voor diegene die
honger lijden
niets te eten hebben
.
Hoe dan ook
heel haar wezen gaat naar hen uit
de mensjes die echt zijn
gevoelens teer
doch
telkens
weer
het uitlachen
.
En kleine Miesje
die er dan van de
weer
omstuit
maar een grap van maakt
.
Dan kan miesje een andere draai aan
hun lachen geven
zodat het geen uitlachen meer zal zijn
.
Een lachen
zonder hun, voor haar te voelen
intens gemene intentie
om alles in haar kapot te maken
bezig zullen zijn met
dood.
.
Doodgedrukt
gesmoord
in heel haar wezen
haar verlangen
een Kind van God te zijn
dit uit te dragen
aan een ieder die verlangt
met haar boodschap van Gods Liefde
de wijde wereld in
.

Intens in dat gezin
ze waren miesje niet goed gezind
wilden haar judassen
klein maken
een toontje lager
laten zingen
.
En wat doet kleine Miesje
ze zingt met overgave
uit volle borst
.
Alles geeft ze glans
alles ziet ze in een soort van glorie
.
Ze onderdrukt
het eigenbelang van de vijanden
die haar zo belagen
.
Dan hoeft ze niet te voelen
alle slagen
welke rijkelijk worden uitgedeeld
.
Al het schoppen
snauwen
wat achter iedere zin van hen schuilt
.
Is zich niet bewust
dat ze van binnen huilt
groot verdriet
het moet weg
zo kunnen mensen
immers niet zijn
.
En het bestaat niet
dat ouders, broer of zus haar haten
haar dood, weg willen hebben.

Weg smijten
alles wat kleine Miesje voelt
.

De angst, snel verstoppen
want schamen moet je je ook nog
schamen voor de gevoeligheid
voor het willen leven voor
willen geven aan
de ander
doodschamen
voor haar diepe, innerlijke vreugde.
.
Van hen mag miesje het niet zien
niet hebben
niet hebben ontvangen
mee hebben gekregen
wat zij niet hebben
.
Dus ze leert om haarzelf te verloochenen
te verstoppen
ver weg in het
eeuwige niets
.
Het grote niets
waarin alles wordt opgezogen
wat volgens hen
niet zou mogen
en er niet zou zijn
.

Zij, de dragonders
zonder gevoeligheid
zij zijn de Liefde kwijt
willen er niets van weten
er niets voor doen
pleuren dit uit kleine miesje
miesje maakt alles goed
draait overal voor op
lost alles voor hen op
.
kleine miesje die wil dienen?
makkelijk zat
ze wordt hun dientsmeid
hun doorn in het oog
oog om oog
tand voor tand
en kleine miesje
vlucht in
sprookjesland
.

De ware Liefde
Nog steeds willen velen daar niets van weten
Nog steeds regeert
haat en nijd
in ego land.

Juist datgene waar
grote en kleine Mies
het land aan heeft
.
Ja, nu
nu ik met andere ogen kijken mag
.
Doen daarom mijn ogen zo vreselijk
zeer?
.
Belachelijk zeer.
.
KleineMiesje.jpg
.
Kleine Miesje, zo gevoelig
en teer
.

Categorieën: Bewerkte foto's, eigen foto's, Herbeleving en inzichten van ptss, PTSD, ptss gerelateerd, Uit mijn dagboek, vlinder, Verbena, bloemen, actie | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Met mijn gedachten spelen

Mijn gedachten
spelen rond
om
verlangens
die zullen helen
.
om
een hoop
die niet
te stelen
is
.
een wis
en waarachtig krachtig
zijn
over verzoening
groot
en
ego’s klein
.
zo klaar
is
als een klontje
vrijheid lacht
om
mijn mondje
.
De Liefde
die zond je
gaat
boven alles
.
Uit.

.
Iris-GoingMyWay.jpg
.

Deze Iris heet:
“Going my Way”
.
And so it is!
.

Categorieën: Eigen foto''s en gedichten, eigen foto's, Fotos, Macro, Macro foto, Mijn gedichten | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: