Helemaal over mijn toeren

Helemaal over mijn toeren
cirkeltjes draaiend
geen houden meer aan
wie ben ik? wat moet ik?
.
Geen grip, geen houvast
in de cirkeltjes
loop ik vast
vooruit, zoekend, speurend
.
Voel mij bespied
alsof ik al mijn leven liet
één en al wanhoop
een schuld
die niets meer ziet
.
Onderworpen aan
een ongeleid projectiel
allengs veroordeeld
om al mijn verdriet
ben ik mijzelve niet
ken ik mijzelfve niet
.
Weet ik niet meer waar ik ben
als een kip zonder kop
opgesloten in een hok
haar ren
omdat ik de gedachten
van die ander nog niet ken
.
Hun oordeel, veroordeel
hun waarheid
zoals zij die zien
immens de angst
op een schaal van tien
.
De twijfel torenhoog
verkrampt, verlamd
de verdrietige chaoot
uit het veld geslagen
van de wal in de sloot
.
Moeder waar ben je
je was toch al zolang
dood?!
.
DochterSions.jpg

 

Advertenties
Categorieën: Apopohysis Fractal Art, eigen dicht - en kunstwerk, Herbeleving en inzichten van ptss, Mijn gedichten, PTSD, ptss gerelateerd, Uit mijn dagboek | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Berichtnavigatie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: