Mijn nieuwe experiment

De laatste trigger, middels alweer een heftige herbeleving is nu in het niet gevallen bij wat ik nu “verzonnen” heb.

Maar ik WILDE gewoon een daad stellen, weliswaar vanuit wanhoop geboren, ahum; maar zal ff uitleggen (proberen althans).
: Omdat die niet normaal in woorden te vatten horror in m’n lijf almaar erger wordt, besloot ik om met alle meds rigoureus te kappen.
En dan heb ik het over de Cymbalta, (een a.d., die tegen extreme zenuwpijnen zou moeten helpen, dit bij mij niet doet, maar waarvan ik denk dat ik er beter mee in slaap kan komen.)
De Metoprolol “voor de lol”(die mijn h.a. mij in de laagste dosis adviseerde i.v.m. mijn extreem hoge hartslag, die maar blijft gieren door mijn lijf.)
Duspatal (tegen de diarree, en ook niet helpt)
Ook alle voedingssupplementen ‘geschrapt’.
En gisteravond met mijn erg lage dosis van 5 mg Diazepam, en 0,05 mg Lorazepam, helemaal doorgedraaid van de scherpe krampen, etc. het bed in gedoken.

Een hart, zeg ik je, dat ging toch als een idioot, enfin alles sidderde nog extremer door heel mijn lichaam heen, van je cha-cha-cha, we leven eens alle pijnwerktuigen op miesje uit.
Ik liet het maar ‘gewoon’ gebeuren, ben uiteindelijk toch in slaap gevallen, en kwam in een gigantische nachtmerrie terecht.
Waardoorheen al die snijdende werktuigen intens, met inbegrip van al hun snelle hak en snijwerk hoogtij bleef vieren in kop, gezicht, en hele lijf.

Ik wilde roepen om hulp, roepen dat ik zo’n PIJN had.
Er kwam geen geluid.
Uiteindelijk bleek ik toch iets van geluid te hebben geproduceerd, want echtgenoot kwam ineens naar me toe.
Ik werd enigszins wakker, en K. ging naast me liggen, maar daardoor werd de pijn nog erger, dus toen maar weer alleen.
Viel weer in slaap en kreeg toen een HELE MOOIE DROOM, terwijl die droom startte in hetzelfde huis waarin ook die nachtmerrie plaatsvond.
Werd pas om 10.00 uur wakker, is me nog nooit gebeurd zo laat. Maar de pijn is scherp, ben duizelig op een zeebenen manier ;-).
De krampen vieren hoogtij.
Ben toch naar de stad gefietst en er niet afgedonderd.
Was wel bijna omvergereden door een auto (de chauffeur dan) die zonder te kijken rechtsaf sloeg, terwijl ik rechtdoor op het fietspad reed.
Mijn reactie was nog goed (hoera(?)) ik week op tijd uit, en toen remde die sukkel.

Tja, mijn experiment is (nog) niet geslaagd, ben meer geslagen, als je het zo noemen kan.
Nog niet beslagen ten ijs.
Nu eis ik niet zoveel, enkel wat minder (pijn en geklooi in m’n lijf).
Ik ga nog niet overstag, laat alles nog voor wat het is.
Ik bedoel, die pijn etc. etc. etc. …..die heb ik toch, dan kan het ook wel een beetje meer zijn, maar heb ik minder troep in mijn lijf.
Opgebrand ben ik ook al lang, en idd, die pijn brand alsof ik in de fik sta.
En nu ga ik de sprong weer maken, het bed in.

Sorry voor mijn story.

‘potverdorie’
zo kan ie wel weer.

Advertenties
Categorieën: Herbeleving en inzichten van ptss, Uit mijn dagboek | Tags: , | Een reactie plaatsen

Berichtnavigatie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: