Gesloopt

Aaai, ik voel me helemaal gesloopt, moet het ff van me af schrijven.
De diarree is back again,
overvloedig, ren, ren
(je rot) naar dat toilet,
even niet opgelet
en ik ben de pineut
Constant, hier plus daar een scheut
van pijn niet te benoemen
oren die suizen en zoemen
ik weet niet
wat-wie er allemaal
feest viert in mij
ik hou het gewoon niet meer bij.

~~~~

In mij
al dat hollen, wippen en springen
weet niet wat te beginnen
deuken die erin worden geslagen
maar die niet daadwerkelijk zijn te zien
ook al werkt die onrustmachien
op volle toeren
pijn, die mij de mond doet snoeren.

~~~~

De behoefte aan een aanraking zo groot
de herinnering
van:
achtergelaten, als in de goot.
Ze zijn mijn bestaan helemaal vergeten
zien mij niet eens aan tafel zitten
als we gezamenlijk eten.

~~~~

Eten wat de pot schaft
terwijl ik zit te wippen op mijn stoel
Ik wil weg naar buiten,
als je begrijpt wat ik bedoel?
Ik begrijp hun bedoelingen niet
voel me eenzaam
intens het verdriet.

~~~~

Maar ik lach
maak grappen en grollen
zodat hun venijn
niet over mij heen
zal rollen.
Och, ik ben helemaal overruled
en heb dit altijd al
gevoeld.

~~~~

En nu:
ik zoek nog steeds naar een oplossing
volg aanwijzingen van Bep
mijn huisarts
neem haar advies ter harte
ook al is dit niet van harte.
En ja hoor,
het levert me niets op
ben alweer klaar
voor de strop
neem haar pillen
maar slaap totaal niet
sta nu te trillen
als een riet.

~~~~

Och, ik heb nog steeds dat gevoel
van ik besta niet
ik mag er niet zijn
tussen al die mensen
waarbij alles gaat zo fijn
als ze een kind kunnen slopen
door haar stiekem
te beroven
van al haar
positieve energie
dat zij onder elkaar verdelen
met ‘die, en die en die’.

~~~~

Ben weer terug in de tijd
en het pad helemaal kwijt
het is donker en kil
mijn lichaam
is nooit stil
maar niemand die het hoort
niemand die mij ziet.

~~~~

Het was al zo lang geleden
dat ik geestelijk
het leven liet
en werd hun levenslied
meedansend in hun fanfare
verplicht
ben ik in mijn aanhankelijkheid
gezwicht.

~~~~

Ik het kleine wicht
dat over alles dacht
maar veel te licht
ligt het dan allemaal aan mij?
Nee, nu voel ik alsnog
het waren ‘zij’
zij aan zij
in hun oprukkend leger
de lange rij
en ‘en passant’
beroofden ze mij.

~~~~

Werd gemaakt tot hun zombie
een machine, een combi
met een ‘all in one program’
naar de knoppen
voor ieder wat wils
And this is what kills!

~~~~

Voel me helemaal leeggezogen,
opgebruikt, tot aan de grond toe afgebroken.
Zo kan het gaan, als het je, je lang zal ze leven
aan iedere vorm van genegenheid heeft ontbroken.

~~~~

Een gewond dier
zo dood als een pier
het interesseerde niemand
een zier
als zij maar konden teren op
hun meisje van plezier.

~~~~

En nu zit ik hier
overgeleverd aan
al die symptomen
niets om bij weg
te kunnen dromen
het is een komen
en een gaan,
uitwringen en slaan
van ‘hokus pokus’ wat is dat?
zit ik hier
diep in dat gat
wanneer hebben we het
allemaal eens gehad?

~~~~

Ik heb het gehad met die, en die, en die
wat ben ik blij
dat ik ze nu niet meer zie!

~~~~

Tja, zo kun je dan toch nog ergens blij om zijn,
maar hun sarcasme, het doet nog steeds PIJN.
Een pijn van binnen
fysiek, waarmee je dan ook helemaal
niets mee kan beginnen.
Dus, ik stop
en pep mezelf maar weer op.

                                                                    

Thumb up

~~~~

~

GeslooptZwart-bew

~~~~

Gesloopt, made by Apophysis.

Advertenties
Categorieën: eigen dicht - en kunstwerk | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Berichtnavigatie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: