Genadeloos

Om jou ben ik niet rouwig
zei mijn moeder
hoepel jij maar op
verdwijnen uit mijn ogen
genadeloos
geef ik jou op je kop
op je falie, je donder

Geen moer kan je mij schelen
voor jou zxc3xb3 10 anderen
ik kan jou niet velen
voor jou gaat de deur
heel stevig op slot

Voor altijd!
heb je mij heel goed begrepen!

Dit geef ik je op ’n briefje
buitenzinnig te verstaan
wie niet horen wil
moet maar voelen
voor mij heb je al lang
…..afgedaan

.

Geen moeder meer, nooit gehad.
Wat ik kon krijgen, was een kat.

Liever een echte kat, eventjes maar op mijn schoot
dan constant in het schootsveld van mijn moeder, als dagelijks brood.

Moederstaart

tekening, kareldg

Advertenties
Categorieën: Mijn gedichten | 22 reacties

Berichtnavigatie

22 gedachten over “Genadeloos

  1. Prachtig gedicht en ook een heel erg mooi
    schilderij…ook ik ben kunstenaar, zal mijn
    werk ook eens tonen op mijn loggie..

    EN dan nog even je gedicht:
    Geloof dat ik accepteren het moeilijkste vind
    maar je wordt er sterk van en krachtig , het
    helpt echt, zo heb ik voor een deel bepaalde
    beperkingen van mezelf geaccepteerd en het idee
    losgelaten wat ik had moeten zijn van mezelf
    het lukt me gewoon niet, maar dat betekend niet
    dat ik niet mag “zijn”, en dat geeft kracht en
    rust, dus acceptatie is heel erg belangrijk
    maar niet altijd eenvoudig om te voelen en
    na te leven..

    Like

  2. karin

    mooi geschreven lieve mies

    ik hoop zo dat dit ooit de waarheid mag worden voor jouw
    wat heb je dat trouwens prachtig geschilderd

    liefs van mij karin

    Like

  3. Prachtig gedicht en super mooi schilderij! Jij bent creatief zeg! Goed hoor!
    Hoe gaat het verder met je nu?

    Liefs Paulien

    Like

  4. Wat een mooi gedicht lief miesje..

    En het schilderij ook prachtiggg!

    Accepteren
    kost zoveel tijd
    het lijdden
    doet soms zoveel pijn
    maar jij vechter
    doet het zo goed
    zo dapper ben je
    ik ben steeds zo trots
    steeds vol goede moed
    meisje lief,
    miesje lief
    je doet het zo goed..

    I love you..

    Warme knuffel,
    dag lieve meid.

    Maris

    Like

  5. Lieve Mies,
    wat een mooi gedicht 🙂 … acceptatie is geen makkelijk iets, gaat niet over 1 nacht ijs … dapper dat je erbij stilstaat!
    Je schilderij!!!! wauw !!! hoe langer ik keek, hoe meer dieren ik ontdekte :)) superleuk om de verborgen schatten in je schilderen te vinden :)) en ook heel mooi.
    veel liefs van mij

    Like

  6. Een mooi gedicht, Mies!

    Like

  7. Mooi geschreven en geschilderd!
    Acceptatie is zo moeilijk.
    Sterkte!

    Liefs,
    Nina

    Like

  8. **Hug**

    Like

  9. He lieverd!

    Hoe gaat het met je?
    Heb je zelf ook wat vrije daagjes gehad of nog steeds met deze dagen?
    Ik hoop dat je een beetje kan ontspannen.. lekker in je mooie tuin misschien, en wat hebt kunnen genieten.

    Ik denk aan je,
    heel veel liefs,

    I love you
    Maris

    Like

  10. Dag lief mooi mens,

    pc kapot? Grrr!! Wat vervelend hé? We kunnen tegenwoordig niet meer zonder!
    Ik kom je even een heeeeel dikke knuffel geven en je laten weten dat ik aan je denk 🙂

    Wat kun je toch mooi dichten, schrijven, fotograferen en schilderen Mies! Dat is echt een gave, een talent.
    Lukt het je ook om je (negatieve) emoties er in kwijt te kunnen?
    Ik hoop het 🙂

    Heel veel liefs en een heel fijne zondag alvast 🙂

    XXXXXX
    Iam

    Like

  11. Dikke knuffel van mijn kant.

    Sterkte lieve Mies!

    Like

  12. 😦 Jeetje, heftig zeg!

    Like

  13. Moeders horen zo niet te zijn, die horen lief te zijn en je het gevoel te geven dat je een gewenst kind bent. Niet dat wat jij schrijft, niet dat wat ze jou heeft verteld. Ik vind dat altijd heel erg 😦 .
    liefs van mij

    Like

  14. Wat vreselijk meid…

    De wanhoop maar vooral de machteloosheid van een kind is zoiets verschrikkelijks, want niemand komt je helpen, overgeleverd aan de grillen van een volwassene die zich
    misdraagt en dat ongestoord kan blijven doen…

    Jarenlang op je inpraten dat je niks waard bent en jammer genoeg gaan we dat geloven, wel als er niemand komt die het tegendeel bewijst…zo triest allemaal..

    Was er maar iemand geweest in jouw geval en in
    mijn geval…

    Like

  15. Het is vreselijk, het gevoel er niet te mogen zijn, niet goed genoeg te zijn. Alsof je niet gewenst bent. Sterkte met de verwerking ervan, wat ongetwijfeld tijd en moeite kost, maar geef het niet op. Er zijn zoveel mensen voor wie je wel veel betekent. Ook voor mij, ook al zijn het maar reacties via internet. Het is fijn als mensen je op wat voor manier dan ook steunen en ik wil jou ook steunen. Voor zover ik dat kan.

    Liefs,
    Nina

    Like

  16. wat een prachtig gedicht over een vreselijke ervaring
    mijn moeder had ook zo’n moeder
    zij deed het gelukkig beter
    en ik ook denk ik
    ik heb mijn dochter vanaf dag 1 gezegd, letterlijk gezegd dat ze goed is zoals ze is
    en nog doe ik dat
    ik ben wel eens boos op haar om haar gedrag, maar nooit, hoe moeilijk het soms ook was heb ik haar gezegd dat zij niet goed was
    want dat is ze
    dat zijn alle kinderen!
    daarom ben ik ook zo blij met mijn werk, ik mag elke dag knuffelen met kinderen en met ze lachen en ze zien groeien
    en wordt er niet alleen voor betaald
    maar krijg kusjes en knuffels en lachjes
    en er is nu zelfs uit wetenschappelijk onderzoek gebleken dat wij als leidsters een positief effect hebben op kinderen die zich onveilig hechten aan de ouders
    en dan heb ik het nog niet over de kinderen die verwaarloosd worden, die bij ons wel de aandacht en liefde krijgen die ze verdienen
    was er in jouw tijd maar een kdv met juffies die gewoon om je gaven om jou

    liefs lonnetje

    Like

  17. @ Lonnetje, en allen. Jullie support betekent veel voor me.
    In werkelijkheid was mijn moeder veel erger dan hier verwoord. Toch wist ik niet beter, of mijn moeder was lief. Ik draaide alles om in mijn hoofd. Hoewel, eigenlijk hebben mijn ouders dat gedaan. Vandaar dat ik ook alles was ‘vergeten’.

    Wat een heerlijk werk heb je, Lonnetje!
    Ik heb een periode bij een kinderarts gewerkt. Bij mij huilden de kids nooit tijdens behandelingen. Bij de anderen wel, en ’t gekke was, dat ik dan meehuilde; wist dat goed te verbergen, maar ik snapte zelf niet hoe dat kwam. Nu natuurlijk wel.

    Tegen onze kids heb ik ook altijd gezegd en proberen om te laten voelen, dat ze blij ‘moesten’/konden zijn met zichzelf.

    Door jouw reaktie (L) komen er weer herinneringen naar boven van toen ik een kleuter was. Ik zal ze hier een keer allemaal opschrijven. Moet nog moed maken.

    Lieve Alice, uit jouw reaktie begrijp ik, dat jij persoonlijk ook met nare jeugdherinneringen te kampen hebt. Maar ook weet ik, dat jij nu heel dankbaar werk hebt, en veel betekenen mag voor die kleintjes. Wat heerlijk is dat dan, hxc3xa8?

    Allen weer veel sterkte met al die invloeden die ons nog (op xc3xa9xc3xa9n of andere manier) plagen.
    Dat we dit alles maar (schoon) achter ons zullen kunnen laten.
    En ons kunnen verheugen op iedere nieuwe dag,
    dag, dag!!!!
    van Mies

    Like

  18. Zomaar een voorbijganger en zomaar geraakt door je schrijven.

    Ik herken de pijn uit je schrijven en de strijd die er ook uit spreekt.”Genadeloos”, inderdaad.

    Ik weet verder even geen woorden te geven aan wat ik dacht en voelde maar ik wilde je wel even laten weten dat je me zomaar op een zaterdagmorgen geraakt hebt met je schrijven.

    Liefs!

    Like

  19. Wauw.. !!
    Wat een prachtige tekst is dit..

    Overigens ook al je andere logjes gelezen. Weet weinig te zeggen. Ik denk aan je! Take care..

    En natuurlijk vind ik het goed als je me linkt bij je vriendenlijst! 🙂

    De tekening op m’n site is overigens gewoon via google gevonden. VOnd ‘m prachtig!

    Like

  20. karin

    lieve mies
    de herinneringen blijven pijn doen aan die momenten
    van afwijzing
    de momenten van liefhebben zo nodig maar als kind dan totaal overbodig
    je steeds een weg moeten vechten naar je vrijheid
    steeds een aanwezige strijd

    ik hoop dat die vrijheid er eens voor jouw mag komen
    heel veel liefs karin

    Like

  21. Ongelofelijk dat een moeder niet van haar eigen kind houden. Negen maanden gedragen en zien opgroeien..
    Wat is het dan moeilijk om jezelf niet de schuld te geven (want jou moeder accepteerde jou niet). Niet jij had een probleem, maar ZIJ had een probleem. En daardoor jij..

    Like

  22. Mya

    Lieve lieve schat …
    hmmmmmmmmmm … stil van je woorden …
    omdat dat wat je hebt gemist …
    niet te vervangen is …

    vandaar …
    voor nu even een hele warme knufffffffffffffffffffffff

    verder …
    mss heel even laten weten …
    dat ik dat moeder gedeelte wel waarneem …
    in jouw geheel … wezen …

    je bent een docher van die ene …
    daarom vind ik jouw bijzonder …

    een wonder …

    alles heeft zo zijn reden …

    mss kwamen we elkander daarom tegen ?

    Jij geen moeder …
    ik geen vader …

    althans niet in fysieke gedaante …

    Nu schrijf ik alweer teveel …

    het spijt me vrij …

    ik laat de stilte nog heel even
    voor zich spreken …

    Veel liefs en een warme knufffffffffel

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: