Wat een gexc3xabmmer!

Geemmer

Deze week is er veel op me af gekomen.
Allereerst heb ik afgelopen maandag weer eens naar het revalidatiecentrum gebeld over wanneer ik nu die formulieren toegezonden zou krijgen. Vanaf 18 Febr. was ik daar al aangemeld. Na 3 en een halve week belden ze voor mijn emailadres om mij formulieren toe te kunnen zenden, welke ik allereerst in moest vullen om op de wachtlijst te worden geplaatst.
Ik kreeg maar geen formulieren, en na 2 maal gebeld te hebben in de dagen erna (ook om te controleren of ze het juiste adres van me hadden genoteerd en doorgegeven), heb ik de 30e (maandag) voor de 3e keer contact opgenomen.

Weer hielden ze het verhaaltje over een wachtlijst. Toen ik vroeg of er dan ook een wachtlijst bestond om mij die formulieren toe te kunnen sturen, gingen ze eens nakijken hoe het kon dat ik inmiddels al zo’n 6 weken zat te wachten.
Een paar uur later belden ze terug van de pijnpoli met de vraag, waarom ik die formulieren maar niet terug stuurde. Hahaha, wat een grapjas. Hij wilde zich indekken; hij wist heus wel dat ik die nu juist nog niet ontvangen had. Het bleek dat ze mijn adres toch verkeerd hadden geschreven.

Even later had ik de formulieren binnen. Graag wilde ik ze diezelfde dag nog terug kunnen sturen. Maar het was een behoorlijke klus om te klaren. Zeker omdat lezen en concentreren zo’n pijn doet.
Er zaten ook nogal wat multiple choisevragen tussen, waarbij je dus extra geconcentreerd moest lezen. Achteraf gezien ging het invullen niet zo ‘lekker’, doch ze moeten het er maar mee doen.
Nu maar weer afwachten wanneer ik opgeroepen word voor het intakegesprek. Ik heb nu wel een ‘goed’ telefoonnr. voor als het weer zo lang op zich laat wachten. Die meneer van de pijnpoli kon mij niet naar voren schuiven op die wachtlijst (omdat ik door hun toedoen zoveel langer had moeten wachten). Toen ik er iets over zei, antwoorde hij, dat er geen wachtlijst was. Dat verzon hij ter plekke, ik kon het horen aan zijn stem.

Ik kom heel vaak van dat soort geintjes tegen. Bij het veranderen van huisarts waren ineens (zgn). al mijn papieren foetsie geraakt bij het versturen via de post. Dit was helemaal niet waar. Die nieuwe huisarts had ze gewoon ergens in een la gegooid en er niet meer naar omgekeken. Terwijl hij wist dat ik dringend om zijn hulp verlegen zat, en mij had beloofd om, zodra hij mijn status had gelijk een afspraak met mij te zullen maken. Ook toen heb ik 3 weken zitten wachten voordat ik durfde te bellen.

De keren dat zulk soort zaken bij mij fout gaan zijn niet meer op 1 hand te tellen.
Och, opkomen voor mijzelf gaat mij moeilijk af, dus daar kan ik aldoende dan aan gaan werken. Het is praten achteraf, want de volgende keer ben ik weer aan het ‘afwachten’.

Wat er nog meer gebeurde staat op het blogje hieronder.

Houdoe maar weer!

Advertenties
Categorieën: Herbeleving en inzichten van ptss | 2 reacties

Berichtnavigatie

2 gedachten over “Wat een gexc3xabmmer!

  1. Ik zit weer op weblog

    Like

  2. Prachtig gedicht trouwens

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: