Bizar verhaal

Woestijn

Een heel vreemd verhaal.

In ong. December van vorig jaar ben ik lid geworden van een christenforum waar mensen op schrijven die zijn misbruikt. Ik kwam daar een recent topic tegen van een meisje dat vertelde dat ze al vanaf heel jong uitgeleend werd door haar vader aan een satanische sekte. Dat ze daar niet uit kon ontsnappen, regelmatig werd opgehaald om de vreselijkste rituelen te moeten ondergaan. Ook omschreef ze verhalen over wat ze zag dat andere kleine kinderen daar meemaakten, en dat er zelfs kinderen in haar armen stierven.

Ik vond dit zo een verschrikkelijk iets, dat ik contact met het beheer van die site heb opgenomen, en dat afgesproken werd dat ik de politie op de hoogte zou brengen. Zij hadden dat ook al overwogen, doch durfden het niet (vanwege hun eigen misbruikverleden).

Mijn man en ik hebben er eerst over gebeden, en ik belde de politie. Doch ik moest steeds weer een andere dienst opbellen om iets van hen gedaan te krijgen.  Er is toen een agent van politie Zuid Nederland op het forum gekomen. Hij deed net alsof hij een nieuw lid was. Ze hebben daar alles kunnen lezen wat dat meisje (dat nu 22 jaar is) had geschreven.
Ook is er contact gelegd met een stichting die opvanghuizen beheerd.

Ik heb het verder aan de leiding van de site, die stichting en de politie overgedragen. Het meisje zou met behulp van hen zijn kunnen ontsnappen, en in een opvangtehuis zijn geplaatst, waarvan het adres uiteraard geheim bleef. Ze bleef wel schrijven op het forum, het ging volgens haar erg slecht met haarzelf. Ze zei erachter te zijn gekomen dat haar ouders stiekem met die sekte onder 1 hoedje werkten, en haar uit de tent aan het lokken waren (haar stiekem wilden ontvoeren).

Ook zei ze dat ze aan darmkanker leed, en geopereerd moest worden. Toen zei ze dat ze in verwachting bleek te zijn van een tweeling.
Dat ze al veel kindjes in die sekte had moeten laten vermoorden in rituelen, e.d. Echt vreselijke dingen. Ja, ik weet dat zulke dingen ook gebeuren, want er zijn meer meisjes die werkelijk in een sekte gevangen hebben gezeten.

Toen bleek volgens dat meisje dat de kanker weer erger was geworden, en ze opnieuw geopereerd moest worden, anders zou ze overlijden. Maar die tweeling zou het ws niet overleven, en zijzelf misschien ook niet. Iedereen op dat forum was ontzettend begaan met haar, iedereen bemoedigde en ‘zorgde’ voor haar.

Idd bleken haar kleintjes de operatie niet te hebben overleefd. Ze zei dat ze ze had laten cremeren en de as in ballonnen naar de hemel had laten gaan. Steeds weer schreef ze hoe slecht ze zich voelde, vooral geestelijk; en dat ze aan zelfbeschadiding deed, en zichzelf wilde vermoorde. Steeds dreigde ze daarmee.

Inmiddels had ik op een ander christenforum kennis gemaakt met een meisje dat ook haar verhaal vertelde. Ik kwam niet veel op dat forum, gewoon omdat ik niet van die lange verhalen kan lezen. Maar dat topic was vrij nieuw, dus nog niet zo ingewikkeld om te kunnen volgen. En wat ze schreef kwam nogal overeen met waar ik diverse gelijkenissen in aantrof vwb mijn achtergrond. Ik reageerde dus nogal eens op haar en probeerde haar waar mogelijk te steunen.

Ineens bleek zij ook darmproblemen te hebben, en beschreef zij een meisje dat zij in de wachtkamer van het ziekenhuis had getroffen. Ze zei nog:"het leek alsof ik in de spiegel keek".
Het ging om een meisje dat in een soort opvangtehuis zat, dat met 2 begeleidsters daar was voor controle van dezelfde operatie, welke zij nog te gaan had.

Ik legde de link tussen het meisje dat uit die sekte was bevrijd, en waar het zo slecht mee zou gaan. Beide meisjes stuurde ik afzonderlijk een pb over het feit dat ik dacht te weten wie zij in dat ziekenhuis hadden getroffen.
Toevallig las ik later ook nog dat het sektemeisje ook geschreven had over een meisje waar ze mee zou gaan mailen, en dat het zo’n lieve vriendin was.

Laat nu een week later uitkomen dat beide meisjes alles hadden verzonnen. Dat ik voor niets de politie had verzocht (ja, zelfs enorm had aangedrongen, ook met de uitspraak dat, als zij niets zouden ondernemen, ik naar Peter R. de Vries zou gaan) om in te gaan grijpen.

Dit heeft mij (en ook andere forumleden) behoorlijk aangegrepen. Want natuurlijk heb ik hier niet het hele verhaal van beide meisjes neer kunnen zetten, dat is veel te lang.

Toch heb ik er veel van geleerd.
Maar er zijn nu meisjes op het forum die behoorlijk in de knoop liggen met herbelevingen aan hun sektetijd, en die aanvankelijk nooit werden geloofd.

Ook ik werd vwb mijn gevoel nooit door iemand serieus genomen. Ik heb er nog een paar mails (als troost) over geschreven om een ander lid te steunen. Ik zal hieronder een klein stukje van mijn laatste mail aan haar neerzetten.

Nooit geloofd te zijn geworden.
En dan, dat deel dat er (tenminste bij mij altijd is), dat geprogrammeerd is om alles te moeten ontkennen.
Heel je eigen gevoel moeten uitschakelen en dat interpreteren als verkeerd en nergens ‘opslaand’.
Gewoon echt alles, waarvan wij dan niet meer weten wat nu echt waar (gebeurd) is of niet’.

Dan is er bij mij altijd weer het gevecht en het bidden naar God toe, over wat je nu moet geloven over vroeger.

Mijn man heeft mij eigenlijk losgeweekt van mijn familie; waarvan mijn man zegt dat het een duivelse familie was. En het is daar idd als een sekte en als in een concentratiekamp voor mij geweest.
Maar dat is zo moeilijk om ‘op een rijtje te krijgen’, en om te ‘mogen’ en durven geloven..

Doch als je zoiets mee hebt moeten maken, dan ga je je juist nog meer inzetten en ontfermen over mensen, waarvan je dan denkt te weten wat ze door hebben moeten maken, en aan onderhevig zijn.

Daar kunnen idd veel mensen (tenminste bij mij) misbruik van gaan maken.
Ergens heb ik ook een soort ‘help-syndroom’ ontwikkeld.

Je kan dan nl wel iets voor een ander goed maken (tenminste dat denk je) als plaatsvervanger voor je eigen Kind van God, dat zo onterecht is behandeld.

Nu laait idd alles weer op.
Die strijd waar je al zolang met dat deel in verwikkeld zit. Dat is letterlijk ingewikkeld.
Ingesponnen in hun leugens.
En wij maar ontrafelen, omdat je jezelf niet meer durft te geloven.

Nu lief meisje, geloof dat deel maar.
Geloof maar!
Echt, ik moet steeds weer toegeven dat alles nog veel erger is geweest dan dat ik heb kunnen vermoeden.

God laat ons heel geleidelijk de waarheid zien. Hij weet waar wij aan toe zijn en wat wij op dat moment aan zouden kunnen.
Echt, Hij leidt ons groeiproces.
Dus, xc3xb2p naar de Waarheid.

Bij mij voert God mij echt helemaal terug naar het prilste begin van mijn leven.
Zoveel is er wat ik totaal was vergeten, had verdrongen en waar ik totaal niets meer van wist.
Het is een ontzettend lang proces.
Doch God zal ons vrijmaken.

Zie dit ook maar als een les op weg naar weer een stuk inzicht, verwerking, en naar de uiteindelijke bevrijding toe.

Ik heb nog steeds de neiging om —— te willen helpen. Ik heb nl haar mailadres.
Maar mijn man heeft het mij verboden.
Hij moest nl denken aan het programma "Opgelicht", waar mensen op een onverbeterlijk
e wijze precies weten slachtoffers te blijven maken, en zodoende altijd profiteren van de goedheid/goedgelovigheid van anderen.

Zij weten precies die mensen uit te zoeken die snel bewogen zijn met iemand, die het dan zgn. zo moeilijk zou hebben.

We moeten het maar positief oppakken, en denken dat wij nu leren om onszelf en ons gevoel wxc3xa8l te mogen geloven.
Ook moeten wij leren om op het negatieve deel in mensen (op de daad van hen) wel boos te worden; maar de mens die door God geschapen is te vergeven en lief te ‘mogen’ hebben.
Zo leren wij er toch weer van.

Laten wij eerst leren om ons eigen ‘Kind van God-zijn’ in bescherming te (mogen) nemen. Want daarin nemen wij het ook op voor God zelf.
Het is dxc3 t deel wat Hij vanuit Hem, ons heeft meegegeven.
Niet om te verstoppen in de aarde, maar om vrucht te dragen.

Looft den Heer!

Advertenties
Categorieën: Herbeleving en inzichten van ptss | 4 reacties

Berichtnavigatie

4 gedachten over “Bizar verhaal

  1. BAH, wat een akelig verhaal.
    Voor jou zeker, nadat je er zoveel energie in hebt gestoken.
    Voor mij is het meer: ‘Zie je wel?’
    Het komt weer enorm dichtbij.
    Maargoed…..ik ben blij dat de waarheid boven water is…

    Knuf!

    Like

  2. @ Hxc3xa9 Kim, jij kent haar ook!
    en vond je mijn mail aan de medelotgenoot niet positief klinken?

    Like

  3. Eerlijk gezegd heb ik dat stuk overgeslagen.
    Ik kon mijn aandacht er niet goed bijhouden.
    En nu nog niet echt.
    Dat zit natuurlijk in mij en niet in jou.
    Ook qua geloof ben ik nogal in gevecht.
    Dus dat heeft er ook zeker mee te maken….

    Maar wel: Je hebt het goed aangepakt, lieve Mies!

    Like

  4. karin

    Lieve mies
    zeker een bizar verhaal
    dat je, je zo kunt vergissen dan in mensen waarvan je denkt dat ze de waarheid spreken en achteraf xc3xa9xc3xa9n grote leugen lijkt te zijn
    en dan dat je zelf de politie hebt ingeschakeld en
    nu blijkt alles verzonnen.

    ik kan me de verbazing heel goed voorstellen
    zoiets verzin je toch niet.

    hoop dat het een beetje een plekje kan krijgen
    dat je het een beetje van je af kunt zetten

    liefs karin

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: