Op eigen houdje

24 Februari 2009:
Kater

Goedemorgen!
voor mij probeer ik dat er tenminste van te maken ;-).

Al een poosje ben ik bezig met verminderen van de Temazepam. Een paar dagen geleden heb ik ook de Lyrica op eigen houdje teruggebracht van 3 x 75 mg. p.d., naar 1 maal ’s avonds (75mg.).
Van die Lyrica meen ik geen duidelijke verbetering te bespeuren. Zoals meer mensen heb ik een bepaalde afkeer van meds. Natuurlijk : ‘wat moet, dat moet’; en ‘blij dat ze er zijn’.

Doch die Temazepam, en ook de Diazepam (welke ik noodzakelijkerwijs af en toe erbij ‘moet’ nemen ’s nachts), ik wil er vanaf zien te komen. Het is moeilijk. Vooral die Temazepam. Die slik ik al zo’n 8 jaar. Eigenlijk niet zo zeer (wat een toepasselijk woord, dat ‘zeer’) tegen de slapeloosheid, maar tegen die afschuwelijke pijn in mijn hoofd als ik lig.

Houtbeelden Eigenlijk ben ik best trots op mezelf, want het is echt durven! De pijn en extreme hekseketel in mijn hele lijf (het getril, gebonk, enz., enz.) het blijft me teisteren; en veel slapen is er niet bij.
Van die slaapmeds heb ik jaren 2 maal per nacht 20 mg nodig gehad om de nacht door te kunnen komen (en dan nog : ‘met pijn en moeite’).
Vanaf ong. 1 maand geleden, heb ik het meestal terug kunnen brengen tot 15 mg. p.n. (uitzonderingen daargelaten).
Sinds 2 dagen heb ik het gered met 10 mg p.n.. Ik heb er die 2 nachten ook geen Diazepam bij genomen.

Dat ik op eigen houdje al zover af heb kunnen bouwen geeft me moed. Het motiveert. De dagen zijn ook zwaar. Misschien juist wel omdat ik er eventueel afkickverschijnselen bij heb (?). Eerlijk gezegd merk ik geen verschil in sympthomen. Ja, de extreme klachten zijn erger, en ik kan mijzelf nu minder forceren. Gewoon, het lukt niet meer. Maar dit kan ook zijn, omdat ik mijn klachten eindelijk zelf serieus durf te nemen, en nu ook de kracht niet meer ontwikkelen kan om maar door te draven alsof ik niets zou mankeren.

Ja, het geeft hoop om toch al een poosje door te kunnen zetten op deze manier. Alhoewel ik het liever anders had gehad. Dat ik bv. eindelijk eens van die klachten af zou zijn, en van daaruit automatisch geen meds meer nodig zou hebben.
Waarom moet ik zo enorm vechten? Hoewel, vechten is goed. Het zal wel bij mijn groeiproces horen. Dat ik nu ahw vecht tegen de daders, dat ik dat idd op eigen houdje moet durven en volbrengen(?). Dat ik die kracht nu echt zelfstandig ontwikkelen moet, zodat ik er nooit en te nimmer meer in zal trappen. Niet meer zwichten voor zieligdoenerij van die anderen, die me altijd zo op het gevoel werken, zodat Miesje weer voor de bijl gaat, en gaat dienen. Altijd die ander op de eerste plaats, en Miesje maar zorgen dat die ander zich op zijn gemak kan voelen in het misbruiken van haar.

Heb ik dit dan nog niet geleerd? Totema Nee, ik moet idd nog sterker worden, nog meer zelfbewuster durven zijn. Durven zijn! Daar zeg je wat! Moeilijk, want hoe, wat, wie, ben ik? Ja, een kind van God. Moet ik mij daar dan steeds bewust van durven zijn? Ik wil wel van daaruit leven, als dat de bedoeling moet zijn. Maar op eigen kracht is een mensenkind toch niets? Ja, wel een product van het milieu waarin hij is opgegroeid.

Gaat het om je afkomst, om je daar steeds bewust van te durven zijn? Om daarvoor te staan, als een huis? Klinken als een klok!? Haha, nu moet ik lachen. Waarom ik? Waarom zo’n beschadigd mensje. Vroeger gaf ik lezingen voor veel mensen, maar deed dit eigenlijk ‘zomaar’. Niet met het bewustzijn over wat ik in feite deed. Heel raar om nu zoveel meer besef te hebben van alles. Poeh, al die mensen, ik zou dat nu niet meer willen. Nu ik weet wat je allemaal kan voelen, over hoe mensen van binnen zijn.

Ik stop, het wordt te veel een leuterpraatje.

Ik stop, met medicijnen ….>, ja, kon ik dat maar zo stellig neerpennen hier.
Kon ik maar op ‘dat houtje’ bijten, ipv ‘meds minderen’. In ieder geval ga ik proberen om door te zetten met dat ‘eigenste’ houdje, wetende dat er zeker en vast Iemand van me houdt.
Ik ben uit het goede hout gesneden, op het scherpst van de snede; uit xc3xa9xc3xa9n stuk, dus…..ik kan niet meer stuk!

Wxc3¡t een stuk!

Goedemorgen, middag, avond…………> en dan wxc3xa9xc3xa9r de nacht in………….zucht…
consuminderen versus mediminderen, om er dan echt mee te stoppen, voordat de stoppen doorslaan naar de verkeerde kant. (patientenstop..> wat een mop)

Mies voel je eens aan je kop!

Pados

Haha, ik kan ook altijd nog aan de ‘Pado’s gaan’; hoewel, of die op goed hout groeien, dxc3 t betwijfel ik.

*******************************************************************************************************

25 Febr.:

‘Van dik hout zaagt men planken’!
Is het om mij te pesten en te ontmoedigen!?
Vannacht had ik zo’n extreme krampen in mijn gezicht en ogen,
dat ik toch moest zwichten, en Diazepam 5mg. heb genomen.
Vanaf 3.00 uur lag ik er al mee wakker:

Kater2_2 ‘wakker dier’

wat een geklier

pil om 10 over 4

hielp geen zier

nu zit ik hier

zonder plezier

‘wakker dier’

met een kater!

misschien….

..tot later.

Advertenties
Categorieën: Herbeleving en inzichten van ptss | 4 reacties

Berichtnavigatie

4 gedachten over “Op eigen houdje

  1. karin

    woorden soms niet uit te drukken
    gevoelens zo intens zo raak
    steed weer moeten voelen o zo vaak
    heb ik het goed gezien heb ik het wel bij het rechte end
    jazeker kan ik dan alleen maar zeggen wat je verkeerd deed was je immers niet bekend
    steed afvragen het waarom geen antwoord krijgen
    het voelt zo krom
    overdenken voelen en weer verder gaan
    maar intens toch bij stil blijven staan
    het voelt niet goed niet juist wat zij deden
    daar heb jij heel veel onder geleden
    en nog de vraag in de herbeleving steeds weer terug
    om te verwerken soms heel lang soms heel vlug
    was het maar over was het maar voorbij
    ja lieve mies was je eindelijk maar vrij

    ps een heel mooie foto die bewerkt is
    liefs karin

    Like

  2. Maar kun je niet beter onder begeleiding afbouwen van de medicijnen? Is dit niet een beetje eng?

    Like

  3. super dat het je al gelukt is om te minderen met de slaapmedicatie! volhouden hoor, dat spul is erg verslavend en je lichaam moet even wennen om minder ervan binnen te krijgen… dus das vaak even doorzetten, probeer niet te snel weer meer te gaan gebruiken!
    succes er verder mee!
    Lyrica ken ik niet, maar ik zie dat dat een anti-epilepticum is. Heb je last van epilepsie of gebruik je het ergens anders voor?
    Veel sterkte verder, met de medicatie afbouw, maar ook met jouw groeiproces!!

    Like

  4. karin

    lieve mies
    ik vind het heel knap van je dat je al zover bent met afbouwen van je medicatie het is alleen heel vervelend dat je er nog steeds zo’n enorme pijnen aan overhoud en dan toch weer terug moet naar de diazepam terwijl je zo graag anders wilt. ik hoop dat er straks hopelijk een oplossing komt voor je pijnen zodat je inderdaad zonder al die medicijnen kan want dat is je streven
    en ik hoop voor jou dat dat waarheid wordt
    het zou zo mooi zijn

    ik wens het je met heel mijn hart toe
    heel veel liefs karin

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: