Het modernste ziekenhuis van Nederland

Halzh

Hierboven zien jullie een foto van de hal op de begane grond van het modenste ziekenhuis van Nederland.
De foto is een beetje van onderaf genomen. Maar je kan er goed op zien, hoe kil het daarbinnen is. Ik vind het op een gevangenis lijken. Niet dat ik daar ooit in heb gezeten, haha; maar zo zie ik dat wel eens in een film. Een legbatterij voor kippen, komt ook wel in de buurt (even lekker dollen hier).

Die twee ‘knappe koppen’ zijn ontslagen directieleden. Ze hebben te veel geld uitgegeven (om het zo maar eens te zeggen).

Dit ziekenhuis is vorige week ook op het journaal te zien geweest; waarom, dat moge duidelijk zijn.

Laten wij nu op de 2e dag na de opening op controle moeten bij de dermatoloog. Nou, het loog er niet om daarbinnen. Wat een herrie, het was net alsof je buiten zat ipv in een ziekenhuis. Midden in die lange kale hal stonden hier en daar meldpunten voor de specialisten opgesteld. Er stonden "plukjes" van rode banken, die in een straatbeeld leuk zouden hebben gestaan (met de ruggen aan elkaar vast en dan versprongen van elkaar, een beetje moderne kunst, ).

Op de vloer lagen tegels, waarvan stroken tegels die behoorlijk glad waren.
Ik kon niet tegen de herrie van al die tikkende schoenen die maar voorbij bleven komen (ja, met mensen erin dan, hxc3xa8?). Ik kreeg dus slapende benen van die banken. Je kon er niet ‘fatsoenlijk’ op zitten. Ja, als een klein kind op een veel te grote stoel, met je benen ‘de lucht in’. Een beetje van die hangplekken ;-). Nergens was iets van aankleding, geen kapstokken, ofzo. Nu ja, het was toch te koud om je jas uit te doen.
Op de begane grond waren diverse winkels, plus een paar restaurants. Het leek ook wel wat op een modern winkelcentrum. 

Voor de zekerheid waren we op de fiets gegaan (20 minuten). Dat was maar goed ook, het was er xc3xa9xc3xa9n grote fille . Er gearriveerd konden we amper de weg oversteken.

Toen wij ons aanmeldden bij de desbetreffende balie, midden in die enorm lange kale ‘straat’, bleek dat de secretaresse Karel’s afspraak vergeten was om in de pc te zetten. Gelukkig herkende ze ons nog, en ‘plakte’ ze ons ertussen.

Eigenlijk hebben we erg moeten lachen. Want ineens verscheen de dermatoloog in de deuropening van zijn kamer(tje). Kijkt heel verdwaasd in het rond. Roept keihard de naam van de volgende patient, speurend van …"waar zou ie zitten….wie zal het zijn…."??? Echt een zoekplaatje voor hem daar in die grote hal. ‘Voor hetzelfde geld’ zit de patient aan de achterkant van het dichtsbijzijnde zitje. (halfronde banken met dus aan 2 kanten zitplaatsen).

Daarna waren wij aan de beurt. De dermatoloog had ons al herkend. De man kon er zelf niet over uit, dat hij daar zo afgesloten van enig contact in een klein kamertje was gestopt. Hij begon zelf ook te vertellen, over dat hij ahw een toeter moest hebben om zijn patienten ergens vandaan te kunnen roepen. Dat hij veel van zijn patienten niet kende. Dat hij het contact met zijn secretaresse miste, en het intieme van een eigen wachtkamer, e.d..

Gelukkig hoeft Karel niet meer terug te komen. De arts zei wel dat hij tijdens het wegsnijden toch had gedacht dat het niet goed zou zijn. Hij had een soort van cyste ontdekt, die zich daar al had uitgebreid.
Maar alles was verwijderd, en niets was kwaadaardig gebleken.

We zijn het ziekenhuis wat gaan verkennen. De arts had ons al gezegd dat de entree vanuit de parkeergarage zo vreselijk koud was. Maar zxc3xb3 koud! Echt niet normaal. Die doen daar aan klantenwinning :-). Ook bij de betaalautomaten voor de parkeergarage stond je vreselijk op de koude tocht. En je moest er nog voor in de rij staan ook.

Bovenaan de parkeergarage kregen we een appel aangeboden. Ik zei nog : "zxc3xb3xc3xb3h, die zijn goed gekoeld". "ja, en ik ook", antwoordde de gulle gever. Daarom zei ik het eigenlijk ook. Ik vond het naar voor die man, dat hij daar zo in de kou moest staan met zijn appels :-).

De p.g. was ook al zo’n ontzettend lang eind. De auto’s reden in een stoet voorbij om een plekje te kunnen bemachtigen. Mensen moesten een aardig eind lopen om bij de entree te kunnen komen.

Gelukkig zijn we ook nog even naar de pijnpoli gaan zoeken. Daar moet ik a.s vrijdag om 9 uur zijn.
Oh, en op die toiletten daar……dxc3 t was me schrikken. De handendroogautomaat, die maakte toch een herrie. Ik schoot in de lach! Gewoon van de zenuwen, omdat ik zo enorm schrok van dat geluid toen een mevrouw hem gebruikte. Ik zei: "het lijkt hier wel survival of the fitness". Een ander meisje liep snel weg, evenals Karel, die het tot buiten kon horen.

Volgens de krant blijkt er een ‘waterkanaaltje’ in het midden van die hal te lopen, doch dat was om ongelukken te voorkomen met planken afgedekt.

In datzelfde artikel stond ook, dat de patienten die opgenomen zijn, het er wel lux blijken te hebben. Met een monitor aan bed waar ze mee kunnen internetten, tv kijken en telefoneren. Alles kunnen ze er mee bedienen, hun schuifdeur naar een soort huiskamer, enz. Ze hebben allemaal een eigen kamer met eigen badkamer, en het personeel komt naar hen toe. De maaltijden worden met robots naar de afdeling gebracht. Ja, modern is het wel, voor de liggende patient als een hotel.

Ik heb mezelf daar eens lekker uit kunnen leven in het verbazen. Maar eigenlijk had ik de hele tijd de bibbers en was ik duizelig. Natuurlijk hoop ik daar niet vaak te komen.

De volgende dag stond er weer een stuk over in de krant, nl dat het zo’n verkeerschaos was geweest. Dus dat wordt ook as vrijdag weer fietsen, maar daar houd ik wel van; alleen zxc3xb3 vroeg……….!?

We zullen wel zien, vandaag was ik ook al vanaf 5 uur wakker.

"the early bird catches the worm"!

Vroegevogelworm

Nu dat zonnetje er nog bij, voor as vrijdag.

————————————————————————————————–

p.s. Tja, ik probeer hier een patijtje vrolijk te wezen.
Maar het valt de laatse dagen niet mee.
Het is erger dan ooit was. Al die krampen, dag en nacht.
Daarom, niet kunnen ontspannen, lezen, en ook niet slapen.
Momenteel lig ik echt op apegapen :(.
Tja, daar zeg je wat: "kxc3xb2n ik dat maar"!


p.p.s. Het originele bericht had ik begin van de week al geschreven.

 

Advertenties
Categorieën: Diversen | 9 reacties

Berichtnavigatie

9 gedachten over “Het modernste ziekenhuis van Nederland

  1. karin

    lieve mies
    wat je is aangedaan is vreselijk.
    kinderen hebben dan nog wel eens de gewoonte om een knop om te draaien en verder te gaan. een overlevingsstrategie.
    want anders zou je het niet redden.
    een muurtje opbouwen om jezelf tegen hen te beschermen door te doen wat ze willen hen te behagen.
    vooral niet tegenspreken en netjes doen wat er van je gevraagd wordt.

    later besef je dat het niet normaal is en ga je ook beseffen in wat voor wereld je eigenlijk geleefd hebt een nep wereld die je alleen maar schijn liet waarnemen.

    het voelen er te mogen zijn kwam pas later
    toen kwam ook het besef dat het anders kon en kan.

    wat jij beschrijft met je herbelevingen en dromen is zo herkenbaar juist dan komt het terug juist dan wanneer eigenlijk de veiligheid is gevonden keert de ellende als waar terug en voel en zie je wat er werkelijk gebeurd is wat er zich heeft afgespeeld en kun je je er soms niet meer voor afschermen hoe graag je dat ook wilt het komt als een stormvloed over je heen.

    want wie kon je toen werkelijk vertrouwen dat was er maar een in die tijd jou veilige haven die je geleid heeft tot waar je nu bent.

    je voelt de pijn als vroeger als dat het net gebeurd
    je ruikt ziet de dingen in je dromen en er is geen ontkomen aan.

    je wordt wakker met een rotgevoel.

    steeds weer vecht je dapper strijd je dapper door
    met je veilig haven weet ik dat jij er komen gaat
    zeker weten hoor.

    het is een heel naar gevoel om te beseffen dat alles waar is maar aan de ander kant ook goed en mooi te weten dat jij niets fout hebt gedaan jij was een onschuldig kind.

    dat alleen liefde en geborgenheid zocht.

    veel liefs van mij Karin

    Like

  2. Wowwww…was het eerste wat ik dacht toen ik je web-log opende. Wat een prachtig mooie platen, zeg! De eerste spreekt me het meest aan; zo’n intense kleur en zulke mooie vormen. Een heel dikke, mooie pluim voor die arme, blauw-ogige Karel.
    Grappig dat je later zelf ook over die platen kletst 🙂

    Goed van je, dapper dat je dit bericht toch hebt neergezet nu. Die Mies, toch. Steeds weer stappen zetten.
    Zijn je dromen een manier om alles te verwerken? Waarschijnlijk wel. Daar zijn dromen dan ook voor. Heftig, confronterend, maar hopelijk ook helend en genezend, lieve Mies.

    Je kunt ieder moment beter worden. En als dat iets langer duurt, hoop ik dat de kliniek veel voor je kan gaan betekenen.

    Mijn reactie op je mail komt nog, maar is wel duidelijk. Ik denk dat ik het met je eens ben, maar ik moet hem eerst nog overlezen.
    Even geen energie daarvoor (sorry)

    Lieve Mies, een zachte knuffel voor jou en mijn wens, dat je een goed weekend zult hebben.

    Alle liefs!

    Like

  3. Hey Mies,

    Dankje voor je reactie op mijn site. Je hebt een mooie weblog, en je hebt ook een hoop meegemaakt en een hoop te verwerken. Ik heb wat zitten lezen hier en ik moet zeggen dat ik ook het een en ander wel herken van wat je schrijft… ik ben zelf ook bezig het een en ander van mijn levensgeschiedenis te verwerken. en leren omgaan met emoties, angst, pijn, etc…
    Ik zal hier vaker langskomen om met je mee te lezen! Veel sterkte met alles, je komt er wel!
    Ik vind de tekeningen die je in dit logje hebt geplaatst echt prachtig! Echt heel mooi! Dus complimenten voor de maker!

    lfs, lichtstraaltje

    Like

  4. Hoi Mies,

    Wat leuk dat je een berichtje achterliet op mijn site. Jij hebt ook een mooie site, wel heel heftig. Ik heb wat dingen gelezen, vind het moeilijk om alles nu te lezen, maar ik kom zeker terug.

    Liefs Naomi

    Like

  5. karin

    o mies ik moet wel lachen om je humor van het ziekenhuis zoals je het beschrijft ja zo gaat het vaak zo herkenbaar
    die kilte en geen gevoel voor sfeer
    inderdaad net een gevangenis of legbatterij hi hi

    ik vind het dapper van je dat je zo iets kunt schrijven met zoveel pijn

    ik vind het een heel goed stukje

    liefs van mij karin

    Like

  6. Heel, heel veel sterkte, Mies.

    Je krijgt een mail zodra ik wat meer woorden en energie heb.

    Liefs en een knuf!

    Like

  7. Hai lieve Mies,

    ik heb gelezen en gelachen, wat kan jij toch ontzettend grappig en sarcastisch schrijven!!! Gaat het over het ziekenhuis in S.? Jeetje wat een ongezellige, kille bedoening! En er is blijkbaar ook niet overlegd met het personeel. Arme artsen, dat is toch ook niet leuk werken zo. Het is er voor de poliklinische patixc3xabnten dus hard op achteruit gegaan en het heeft nog bakken met geld gekost ook. Zal wel een prestige-project zijn denk ik dan…

    Ik ben erg benieuwd hoe het morgen zal gaan op de pijnpoli. Is dit een intake? Ik hoop zo dat ze iets voor je kunnen betekenen! Het is in ieder geval beter dan die maffe huisarts van jou! Ik hoop dat de oorzaak van je pijn bestreden/behandeld/weggenomen kan worden, zodat je leven weer pijnloos zal zijn en je eindelijk weer kunt gaan leven, dingen ondernemen en doen die je graag doet.

    Heel veel succes morgen, ik duim!!! Enne, sterkte met het fietsen…brrr…door de kou!

    Liefs
    Iam

    Like

  8. Henriette

    Hoi Lieve Mies

    Weer bedankt voor je mailtje heb 2 keer geprobeerd je terug te mailen maar lukt niet,dan maar ffe hier

    Lig ik ook helemaal dubbel van het lachen hoe geinig je weer geschreven hebt,alleen jammer dat wij mensen daar wel mee te maken hebben he

    heel veel succes vandaag waarschijn lijk ben je al weer terug (hoewel)hahaha

    Je hoort gauw van me

    Dikke kus!!!

    Like

  9. Lieve Jij,

    Ik ben hier voor het eerst en ik lees dit stuk met tranen in mijn ogen. Wat zo vreselijk wat jou is aangedaan, en echt jij hebt alle recht om het traumatisch voor jou te noemen, los van wat een ander ervan zou vinden. Het heeft harstikke veel impact op jou gemaakt, veel met jou gedaan, die pijn, die zorgen.. ik leef echt heel erg met je mee.
    Ik heb zelf ook Ptss. Herken veel van je gevoelens, en lieve jij, niemand maar dan ook niemand heeft het recht om tegen jou ooit te zeggen dat het minder erg is als jij dat voelt!

    Ik hoop dat je aangenomen wordt op de behandeling (inmiddels misschien al aangenomen bent?)
    Zodat je aan het rouw en verwerkingsproces kan gaan werken.. dat gun ik je enorm.

    Heel veel liefs en sterkte!

    Mariska

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: