In mijn dromen

Apo090114red

Dikwijls krijg ik dromen waarin ik weer in mijn verleden ben.

BV. dromen over de middelbare school. Ik ben dan exact in dezelfde situaties zoals ze destijds plaats hebben gevonden.
Ik herbeleef die situaties in die dromen op een heel intense manier. Het voelt dan heel anders dan in de tijd van toen.
Ik ben in die dromen wel dezelfde Mies, maar laat al de emoties toe; emoties, die destijds allemaal wel door me heen zijn gegaan, doch die ik toen heb verdrongen, en waar ik me toen ook niet zo van bewust was (misschien wel uit angst voor mijn gevoelens).

Zo droom ik ook wel over situaties met mijn moeder of zus/ vader of broer.
In die dromen passeren soms weer dezelfde voorvallen de revue. Dan ben ik dus terug in die tijd, en voel wat er zich in werkelijkheid heeft afgespeeld. Daar waar ik vroeger geen reactie mocht vertonen, en ook geen flauw benul had over wat er nu echt gebeurde, kan ik in die dromen alles voelen en soms ook oprecht boos worden (echt intens) op de ware daders. Dan ben ik vaak zo erg emotioneel, er gaan dan zoveel intense gevoelens van verdriet door me heen, dat ik in tranen van verdriet wakker word.

Dan heb ik bij het wakker worden ook die afschuwelijke lichamelijke pijn, plus ook nog al die emoties; het is zxc3xb3 ontzettend zwaar om alles te kunnen verdragen en om die inzichten en het verdriet eraan te moeten verwerken.
Dmv die bepaalde voorvallen krijg ik achteraf zowel de geestelijke als de lichamelijke pijn in te zien (waar het vandaan komt), xc3xa8n te verwerken .

Vannacht had ik weer zo’n droom. Ik bevond me tussen de mensen van de muziekvereniging. (Ik was de jongste van de vereniging, van zo’n 30 mensen. Vanaf mijn 9e jaar tot mijn 18e ben ik er lid van geweest. We waren zo’n beetje als een familie van/voor elkaar.)

In die droom van vannacht stond ik midden tussen die mensen, het meest met de meiden van mijn leeftijd te kletsen. Of liever, zij kletsten, ik observeerde de meeste tijd. Ik voelde me binnen die groep zeer onbehaaglijk. Ze zeiden het niet, maar ik voelde wat ze in de geest van me wilden en met me deden.
Gewoon door mijn aanwezigheid daar, werd ik door hen op een bepaalde manier aangeklaagd omdat ik er was en voor wie ik was.

Ik voelde hoe ik schuldig werd verklaard aan mijn bestaan, en voor mijn aanwezigheid. Ook voelde ik hoe ze mij afdwongen om alles goed voor hen te moeten maken; alle schuld van hen over te nemen. Ze wilden dat ik mij schuldig ging voelen voor het feit dat zij zulke nare gedachtes hadden, voor het feit dat zij ontevreden waren, en eigenlijk boos waren over hun leven; het leven, dat zij moesten leiden.

Het was net alsof ik mij in een kippenhok bevond, met allemaal kakelende kippen om mij heen, die allemaal krakeelden en ruzie aan het maken waren, doch mij daar de schuld voor wilden laten dragen, er verantwoordelijk voor stelden, en mij daarvoor ook nog wilden straffen.

Toen ik vanmiddag die droom aan Karel vertelde kreeg ik het steen en steenkoud. Ook nu, terwijl ik dit typ komt weer die afschuwelijke bibberkou door me heen trekken.

In die dromen waarbij ik terug tussen die meiden op school ben, voel ik ook alles van wat er in de geest gebeurt. Ik heb altijd gevoeld wat mensen in de geest van mij willen, van mij afdwingen, over mij afroepen, me uitdagen of vals beschuldigen.
Vannacht was daar ook weer die aanklacht, die valse beschuldigingen, waarvoor ik dan ter verantwoording word geroepen. Het is afschuwelijk om dat van mensen te voelen. Want die mensen zelf weten vaak van niets.

Ja, op die muziekvereniging zaten 2 meiden die een grote mond hadden, en snel aangebrand waren. Doch in de werkelijkheid was gewoon alles leuk en aardig, of liever: leek alles leuk en aardig. Net zoals bij ons thuis. Ook daar leek alles zo ideaal, doch achter de schermen…….

En juist dat achter de schermen, heb ik altijd gevoeld.

Sinds ik mezelf geloof, gaan mijn emoties ontzettend diep, alleen al door het vertellen van die droom, gaan er zoveel emoties door me heen. Ik voelde echt alles. Alles van iedereen. Alles van wat die mensen wilden. Al hun onderlinge geestelijke gevechten (om de meeste macht). Heel dat geestelijke gebeuren.

Ik heb veel herinneringen aan gebeurtenissen vanuit mijn jeugd, welke traumatisch voor mij zijn geweest. En als ik ze hier neer zou schrijven, zouden mensen misschien zeggen: "moet je daar nu zo emotioneel van worden, ben je daar dan door beschadigd"?. Ja! Daar ben ik door gevormd en misvormd.

Ontkend ben ik, steeds weer ontkend en ontkend. Voor veel mensen was ik alleen maar als een gebruiksvoorwerp.
Ik heb dat gevoeld, juist door wat ze nalieten aan het geven van erkenning tov mijn gevoel, van mijn hele wezen en van mijn intensies. En ook door wat iedereen altijd van mij probeerde af te dwingen, en uit me te trekken. Nl. mijn positieve energie, daar wilden ze altijd van kunnen profiteren. Heel listig probeerden mensen om dat van mij te kunnen stelen.

Als ik durf zal ik binnenkort hier gaan schrijven over mijn jeugd, over mijn tienertijd en over de tijd erna.
Het is een hele kluif, dus ik moet dat een beetje overzichtelijk zien te maken.
De titel heb ik al. Het zal : "Mies en scxc3xa8ne" gaan heten.

Nu moet ik nog durven om dit bericht hier te posten, want het stond al een tijd in het klad.
Wat ben ik toch een bangeschijterd, hxc3xa8?

Apo9011918k

Heeft Karel geen mooie tekeningen voor me gemaakt?
Zelf vind ik ze prachtig, vandaar dat ik ze wat groter heb gepost.

Gisteren zijn we dus naar de dermatoloog geweest voor die kleine operatie van Karel. Het duurde 20 minuten, de arts was best lang aan het snijden.
Nu loopt Karel met een blauw oog. Gelukkig heb ik dat niet op mijn geweten, hxc3xa8?
Nee, ik probeer om Karel een beetje te verwennen, dat heeft hij wel verdiend.
Hoewel……, ik ben de laatste dagen nog te moe om te koken, dus we zijn automatisch op een brooddieet overgestapt. Dat, terwijl we niet eens goede voornemens in die richting hadden genomen voor het nieuwe jaar.

Door de huisarts ben ik doorverwezen naar de pijnkliniek. Toen ik daar een afspraak wilde maken moest ik al veel vertellen, wxc3 t een vragenvuur, zeg.
Ik kreeg ook allemaal formulieren toegestuurd, die ik vanmorgen met veel pijn en moeite heb ingevuld. Poeh, wat een werk voor een ptss-er, die zich niet goed kan concentreren.
Maar het is gelukt. Ondanks dat ik daarna ECHT NIET meer kon denken. Ik wist zelfs de datum van vandaag niet meer te noemen. Ik wist niet welke maand of dag het was. Totaal van de kaart, zeg!

Maar ik ben nu weer helemaal bij de tijd.
Het is even afwachten of ze me daar in behandeling gaan nemen. En xc3 ls, dan kan het nog een hele tijd gaan duren voordat het werkelijk ‘zover’ is.
"Och ja, misschien ben ik tegen die tijd al lang beter",
zei Mies, de eeuwige optimist.

p.s. i.v.m. die formulieren heb ik in mijn dagboeken gekeken, en zag daar dat ik in het jaar 2000 al "niet normaal" was; ook las ik dat ik in 2002 al dacht, zxc3xb3 weer beter te zullen zijn. (nu ja……….!?)

Advertenties
Categorieën: Herbeleving en inzichten van ptss | 6 reacties

Berichtnavigatie

6 gedachten over “In mijn dromen

  1. karin

    lieve mies

    wat een afzien en belevingen.
    die aan je voorbij trekken.
    ik hoop zo voor je dat je
    dat het nu iets beter gaat.
    ik wens je heel veel sterkte
    en veel warmte en ik denk aan je
    heel veel liefs Karin

    Like

  2. karin

    lieve mies
    wat je is aangedaan is vreselijk.
    kinderen hebben dan nog wel eens de gewoonte om een knop om te draaien en verder te gaan. een overlevingsstrategie.
    want anders zou je het niet redden.
    een muurtje opbouwen om jezelf tegen hen te beschermen door te doen wat ze willen hen te behagen.
    vooral niet tegenspreken en netjes doen wat er van je gevraagd wordt.

    later besef je dat het niet normaal is en ga je ook beseffen in wat voor wereld je eigenlijk geleefd hebt een nep wereld die je alleen maar schijn liet waarnemen.

    het voelen er te mogen zijn kwam pas later
    toen kwam ook het besef dat het anders kon en kan.

    wat jij beschrijft met je herbelevingen en dromen is zo herkenbaar juist dan komt het terug juist dan wanneer eigenlijk de veiligheid is gevonden keert de ellende als waar terug en voel en zie je wat er werkelijk gebeurd is wat er zich heeft afgespeeld en kun je je er soms niet meer voor afschermen hoe graag je dat ook wilt het komt als een stormvloed over je heen.

    want wie kon je toen werkelijk vertrouwen dat was er maar een in die tijd jou veilige haven die je geleid heeft tot waar je nu bent.

    je voelt de pijn als vroeger als dat het net gebeurd
    je ruikt ziet de dingen in je dromen en er is geen ontkomen aan.

    je wordt wakker met een rotgevoel.

    steeds weer vecht je dapper strijd je dapper door
    met je veilig haven weet ik dat jij er komen gaat
    zeker weten hoor.

    het is een heel naar gevoel om te beseffen dat alles waar is maar aan de ander kant ook goed en mooi te weten dat jij niets fout hebt gedaan jij was een onschuldig kind.

    dat alleen liefde en geborgenheid zocht.

    veel liefs van mij Karin

    Like

  3. Wowwww…was het eerste wat ik dacht toen ik je web-log opende. Wat een prachtig mooie platen, zeg! De eerste spreekt me het meest aan; zo’n intense kleur en zulke mooie vormen. Een heel dikke, mooie pluim voor die arme, blauw-ogige Karel.
    Grappig dat je later zelf ook over die platen kletst 🙂

    Goed van je, dapper dat je dit bericht toch hebt neergezet nu. Die Mies, toch. Steeds weer stappen zetten.
    Zijn je dromen een manier om alles te verwerken? Waarschijnlijk wel. Daar zijn dromen dan ook voor. Heftig, confronterend, maar hopelijk ook helend en genezend, lieve Mies.

    Je kunt ieder moment beter worden. En als dat iets langer duurt, hoop ik dat de kliniek veel voor je kan gaan betekenen.

    Mijn reactie op je mail komt nog, maar is wel duidelijk. Ik denk dat ik het met je eens ben, maar ik moet hem eerst nog overlezen.
    Even geen energie daarvoor (sorry)

    Lieve Mies, een zachte knuffel voor jou en mijn wens, dat je een goed weekend zult hebben.

    Alle liefs!

    Like

  4. Hey Mies,

    Dankje voor je reactie op mijn site. Je hebt een mooie weblog, en je hebt ook een hoop meegemaakt en een hoop te verwerken. Ik heb wat zitten lezen hier en ik moet zeggen dat ik ook het een en ander wel herken van wat je schrijft… ik ben zelf ook bezig het een en ander van mijn levensgeschiedenis te verwerken. en leren omgaan met emoties, angst, pijn, etc…
    Ik zal hier vaker langskomen om met je mee te lezen! Veel sterkte met alles, je komt er wel!
    Ik vind de tekeningen die je in dit logje hebt geplaatst echt prachtig! Echt heel mooi! Dus complimenten voor de maker!

    lfs, lichtstraaltje

    Like

  5. Hoi Mies,

    Wat leuk dat je een berichtje achterliet op mijn site. Jij hebt ook een mooie site, wel heel heftig. Ik heb wat dingen gelezen, vind het moeilijk om alles nu te lezen, maar ik kom zeker terug.

    Liefs Naomi

    Like

  6. Lieve Jij,

    Ik ben hier voor het eerst en ik lees dit stuk met tranen in mijn ogen. Wat zo vreselijk wat jou is aangedaan, en echt jij hebt alle recht om het traumatisch voor jou te noemen, los van wat een ander ervan zou vinden. Het heeft harstikke veel impact op jou gemaakt, veel met jou gedaan, die pijn, die zorgen.. ik leef echt heel erg met je mee.
    Ik heb zelf ook Ptss. Herken veel van je gevoelens, en lieve jij, niemand maar dan ook niemand heeft het recht om tegen jou ooit te zeggen dat het minder erg is als jij dat voelt!

    Ik hoop dat je aangenomen wordt op de behandeling (inmiddels misschien al aangenomen bent?)
    Zodat je aan het rouw en verwerkingsproces kan gaan werken.. dat gun ik je enorm.

    Heel veel liefs en sterkte!

    Mariska

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: