Genoten van het leven

Hoi allemaal,

Het gekke is, dat ik voordat ik ptssklachten kreeg, altijd volop genoten heb van het leven. Tenminste dat dacht ik.
Het is, dat ik ineens niet meer kon slapen, en dat mijn hart plots zo ging razen in mijn lijf; en ik daarna al die andere stomme sympthomen kreeg, welke achteraf gezien allemaal bij ptss bleken te horen.

Altijd ben ik de geboren optimist geweest, en dat ben ik van binnen nog.

Ik heb me altijd overal bovenuit kunnen tillen. Achteraf gezien heb ik naast mezelf geleefd, en altijd gedaan alsof; doch ik had dat niet bewust in de gaten.
Overal vond ik wel een oplossing voor. Ook gebruikte ik de kracht van het positief denken.
Maar dan ineens wordt je leven ahw stil gezet, en kan je er niet meer onderuit.

Ik bedoel, ik had bijna een jaar amper geslapen. Toen begonnen de pijnen, enz., enz.
Toen kreeg ik de herbelevingen, de geluiden waar ik niet meer tegen kon, het triggeren, e.d.
Op een gegeven moment moet je steeds meer inzien en accepteren van een heel ander leven waar je voorheen geen weet van had, en dat je met alle mogelijke middelen (wanhopig) bezig bent geweest te onderdrukken. En wel, steeds dieper en dieper.

Dan kan je nu wel zeggen: "dat wxc3 s", je leeft nu in het heden; en mag zelf beslissen, je hoeft niet meer naar die stomme ouders, e.d. te luisteren.
Inderdaad, ik zou zelf mogen beslissen, maar loop ivm de klachten tegen de onmogelijkheden aan (welke ik toch steeds doorbreek, door mij te forceren en flink op te peppen).

Als ik een toverstafje had, dan : huppekee, en wxc3xa8g ermee!
Ik vind mezelf niet extra zielig. Ik denk die ptss niet naar me toe, ofzo. Ik probeer altijd te doen alsof die ptss er helemaal niet is. Ik probeer nog steeds om ptss te negeren. Maar ik hxc3xa8b mijn mond stuk, ik kan niet pijnloos eten, hxc3xa8b altijd kiespijn, enorme hoofdpijn, etc. Txc3xb2ch doe ik altijd net alsof, althans dat probeer ik. Je moet wel, want je moet zien te overleven.

Ik wil maar zeggen, dat ik me heus niet zit te focussen op al mijn onmogelijkheden. Ik vind zelf dat ik ontzettend dapper bezig ben. En waar mogelijk, mijn mogelijkheden aangrijp.

Dat neemt niet weg, dat het hier misschien lijkt alsof ik maar blijf malen in/met mijn verleden. Doch, dat is helemaal niet waar.

Het moet allemaal ingezien worden en verwerkt. Okay, het is veel, en ik schrijf het hier van me af. Maar ik overdrijf niet (in tegendeel), zoek ook geen spijkers op laag water; zie ook geen dingen die er niet zijn, of verzin dingen, of maak het groter.

Nu ja, ik wil maar zeggen dat ik een veelomvattend verleden heb, en er echt niet in blijf hangen.

Ook al is het met "hangen en wurgen", als het mij lukt dan zet ik hier, zo eerlijk als mogelijk is, gewoon alles neer.

Veel dingen die ik schrijf gaan idd over vroeger. In zekere zin schrijf ik ook vanuit dat kind van vroeger, dat vroeger zo werd geleefd, en alles als in een trance heeft overleefd, doch niet echt heeft geleefd. Dus moet ik alles opnieuw herbeleven wat verdrongen maar wel echt is geweest. Dit om mijn inzichten te verwerven, om achter de oorzaak van mijn pijn, gekoppeld aan oude angsten (en een groot verdriet) te kunnen komen, om zodoende alles te gaan verwerken, om er dan afstand van te kunnen nemen.

Afstand nemen, dat is ook wat ik wil.
En ik kom steeds verder, mijn angsten worden minder; ik ben en blijf dapper, in mijn streven en strijden, ik durf!
Durf afstand te nemen van wat anderen vinden dat ik zou moeten doen of moeten voelen, en ja, zelfs zou moeten denken.

Ik geloof mijn gevoel.
Ik geloof dat het allemaal echt waar is wat ik altijd heb gevoeld.

Ik geloof/weet zeker, dat ik de geest van mensen kan voelen.
Ik geloof dat ik de Liefde altijd heb gediend.
ik geloof dat God mij nooit heeft verlaten daarin.

Dankuwel, alstublieft 😉

Maskeraf

Een voorbeeld van hoe moedig ik ben. (lekker puh!):

Kennen jullie het tv programma :"inpakken en wegwezen"?
Zaterdag was ik (op de fiets door de gladde sneeuw hier) de boodschappen gaan halen.
Vanaf de kassa naar de inpaktafel, hxc3 d ik me toch veel te sjouwen.
Zaten daar 2 van die gezapige mannen op.
Ik kon nog net mijn tassen neerploffen, en riep tegen die ‘kerels’: "inpakken en wegwezen"!
Ik moest echt lachen, want ik had dat tv-programma in gedachten, het floepte er zomaar uit; ze wisten niet hoe vlug ze van die tafel af moesten springen, en durfden er later ook niet meer op te gaan zitten.
ei, ei, dat is Mies, hxc3xa8?
(hoewel, eieren had ik er niet gekocht, we halen de eieren "van" de boer, hihi 😉
`
Oh ja, ik had me zaterdag echt enorm moedig gemaakt met die fiets, zeg!
Er was niet echt gestrooid, en ik bibber sws altijd al.
Nu ja, ’s nachts heb ik het liggen "berouwen".
Maar ik wil/moet gewoon altijd weg.
Zeker als de zon schijnt, dan is Miesje foetsie.
`
Dan durf ik! (terwijl toch de angst me bekruipt, idvv pijn in mijn mond, e.a.; ook angst voor de straf die ik weer aan het ontlopen ben.)
`
Nee, ik ben geen doemdenker!
`
Want gisteravond, ik was zo stoer, zo moedig, zelfs overmoedig (achteraf gezien).
Steeds weer pep ik mij op, denk ik vanavond is het stop
gedaan met dat hels gebeuren in bed
zal ik er niets van voelen
en slapen!
Doch helaas, de straf was weergaloos
niet te bevatten
niet te beschrijven.
`
En waarom?
omdat het toch nog steeds de wraak is.
`
NL vroeger was die wraak er ook
steeds die straf
juist als ik lach
als ik zing
iets leuks verzin
altijd HUN zin
zinnen op wraak
altijd weer raak
onvoorspelbaar
hun spel
spelen met mij.
`
Juist (net als ook nu),
als ik weer nieuwe moed heb gemaakt
hun gedreig me niet raakt
ik dat niet in de gaten heb.
Dan blijkt
alles aan hen,
het was grote NEP!
Maar wel intens duivels gemeen.
`
Doch eens : GAAN ZE HEEN!
Dat is wat ik voorspel.
`
Ik hoop op God
en scheld mijn moeder "voor rot"!
Advertenties
Categorieën: Herbeleving en inzichten van ptss | 7 reacties

Berichtnavigatie

7 gedachten over “Genoten van het leven

  1. mies wat weer een prachtige foto’s

    en dank je wel voor je wensen
    wens je hetzelfde van harte toe.

    voor jullie beiden.

    echt heel mooie foto’s

    liefs karin

    Like

  2. Mooi foto’s Mies!!
    Die eerste vind ik zo lief; dat je die koude vingers over had voor ons.
    Nou, door die koude vingers word ik warm, hihi!

    Dagdag! Kim*

    Like

  3. Prachtige fotoos!!

    Bedankt voor het plaatsen!!

    Knuffff
    Ikke

    Like

  4. waww!! wat een mooie foto’s!!

    Like

  5. henriette

    Hoi lieve Mies

    Wat een prachtige foto,s zeg!!

    Ook van mij de allerbeste wensen voor 2009 ook voor Karel (beetje laat maar ja beter laat dan nooit)

    Maar het doet me verdriet dat je weer zo veel te verduren hebt herken heel veel (helaas)

    Maar geef de moed niet op he Lieve Mies!!

    hele dikke knuf en kus van mij

    Like

  6. karin

    goed zo mies
    schrijf het maar van je af.
    je bent niet zielig maar juist heel dapper dat je het hier allemaal zo neerzet het is een hele hap die je moet verwerken.
    dat kost enorm veel tijd was het maar waar ging het maar met een knip van de vinger maar helaas dat gaat nu eenmaal niet
    als ik kon toveren toverde ik het direct voor je weg.

    o ik herken heel veel van wat je schrijft jaren lang niks aan de hand denk je je voelt nog niks maar dan dan slaat de hamer toe en is het op dat moment geen ontkomen meer aan.

    schrijf het maar van je af hoor laat je niet tegenhouden
    ergens moet je met je verhaal naartoe en als het je goed doet
    en opluchting kan geven wat ik hoop

    schrijf het dan gerust op.
    doe ik ook.

    lieve mies wat jij schrijft en wat je meegemaakt hebt en nog meemaakt is jouw gevoel en dat is er en helaas nog niet weg

    lieve mies laat je niet weerhouden door het op te schrijven
    dat is goed en mag
    het is een vorm van uiten.

    ik denk aan je heel veel liefs van mij Karin

    Like

  7. miriam

    Lieve Mies,

    Ik hoop dat je mijn laatste berichtje niet als een beschuldiging hebt opgevat.
    Ik snap heel goed dat je vroeger altijd bent afgestraft omdat jij wel kon liefhebben; omdat jij niet “dood ” was.

    Is het de angst voor de straf die nu nog in je lijf zit? Of de straf/angst die je vroeger weggedrukt hebt?

    Ik wilde je moed maken met mijn opmerking, maar laat je niet door mij op de kast jagen hoor!
    Je hebt gelijk, je hoeft je niet te forceren.

    Sorry als ik je gekwetst heb!

    Ik houd van je,

    Miriam

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: