Het blijft maar doorgaan.

Al Mxc3¡xc3¡nden heb ik het gevoel alsof ik helemaal naakt in een diepvrieskist zit. Als een ijskou die op volle toeren door iedere vezel van mijn lichaam trekt, giert en raast; als met stekende ijspegels, als een soort van "onder een ijskoude electrische stroom te staan". Het is een ijskoude spanning, alsof mijn bloed in ijswater veranderd is, en dit knoerthard door mijn hele lijf dendert.

Heb ik soms geen energie meer over om mijn lichaam op temperatuur te kunnen houden? Alle energie zal wel naar mijn hoofd toe gaan, om het nog enigzins "bol" te kunnen werken 😦

Ijskoud

Steeds dieper zit ik in de herhaling van mijn leven. Al jaren is het een constant herbeleven en inzien.

Dezelfde inzichten blijven maar komen, telkens weer een fase dieper.

De laatste tijd heb ik zo ontzettend veel in mijn dagboeken geschreven; en ben ik steeds maar weer, helemaal terug in de tijd.

De tijd als jonge vrouw, de tiener, de kleuter, de peuter; ja, zelfs de baby.

Hoe frequenter deze herhalingen van steeds weer opnieuw dezelfde situatie herbeleven, des te meer ik terug krijg te voelen van de geest van toen. In feite voel ik nu pas, wat er toendertijd echt in de geest met me is gebeurd, aan hun geestelijke mishandelingen; hoe ik het toen ten diepste heb gevoeld, en ook heb opgeslagen

En helaas worden al die geestelijke mishandelingen nog steeds lichamelijk vertaald.

““““““““““““““““““““““““““““““““““““““

Hier een stukje vanuit mijn dagboek d.d. 1 Okt. j.l.:

Alle goeds van mezelf moest ik aan hen toeschrijven, en al het kwaad van hen, wijten (verwijten) aan mezelf.

Nu moet ik leren om het kwade te haten, dat heb ik nooit gedaan. Ik heb het "de hand boven ’t hoofd gehouden", en mooier gemaakt: "van kwaad tot goed gedraaid".

Maar, kon ik anders?

Ja, ik had kunnen doen wat het kwade van mij eiste en waar het mij constant mee provoceerde, nl om met hun haat, het kwaad mee te moeten (gaan) doen.

Doch daar ik dat niet deed, niet kon, niet wilde, daarom mishandelden, drilden, misbruikten en terroriseerden zij mij. Dat bleven ze doen, mijn hele leven lang, om zodoende al hun haat te kunnen verstoppen in mij. En Mies maar geloven dat ze daar zelf schuldig aan was; xc3xa8n maar haar best doen om alles weer `goed` te maken, aan de lopende band (werk).

Visserig

Het kwaad onder ogen moeten zien, het voelen, toegeven, erkennen. Dit durven doen, en er "het zij zo" op zeggen. En dan aannemen dat je onschuldig was, dat altijd bent geweest. Dat je dus ook niet schuldig was aan wat ik altijd heb gevreesd.

NL, dat hun leugens zouden kloppen, dat ik zo slecht zou zijn. Met dat gegeven hielden ze me klein, als hun afgericht hondje.

Ja, ik heb dus figuurlijk voor de duivel gedanst.(Maar ook letterlijk door de kamer gedanst om hen te amuseren)

Aan de andere kant snauwde mijn moeder me dikwijls toe: "Jij bent nog te stom om voor de duvel te dansen".

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ik heb NIET met hen meegedaan.
Winst, pure winst, op wat?

Op mijn onschuld, op mijn zgn. schuldige geweten.

Eerst te stom verklaard om "tot 10 te kunnen tellen", en nu dan "tel uit je winst"?

????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????
P.s. Tekeningen zijn vrijwillig ter beschikking gesteld door ene kareldg

Advertenties
Categorieën: Herbeleving en inzichten van ptss | 6 reacties

Berichtnavigatie

6 gedachten over “Het blijft maar doorgaan.

  1. Dag lieve Mies,

    alles wat je doet en waar je profijt van hebt, is mooi meegenomen. De bevestiging dat je goed op weg bent is ook iets heel positiefs. Heeft I. je nu doorverwezen naar een andere therapeut? Of wil je zelf naar een andere therapeut? Of wil je eerst eens aanzien hoe je je verder ontwikkelt?

    Wat fijn dat jij en Karel zo’n goed, op elkaar ingespeeld team zijn!!!

    Knuffff
    Ikke

    Like

  2. Dag lieve Mies!

    Ondanks dat het best zo zou kunnen zijn, dat sommige dingen niet helemaal fijn zouden kunnen zijn; zoals het te horen krijgen dat EMDR niet helemaal werkt, of dat je de pijn nog even zult moeten verdragen….toch krijg ik een fijn gevoel bij je bericht.
    De erkenning die je krijgt, dat je op de goede weg zit. Dat ze je verzekert, dat je niet anders kon en kunt..dat het niet jouw schuld is….
    Houd dat vast!

    x

    Like

  3. karin

    lieve mies

    jammer dat de emdr niet gelukt is in die zin wat het had moeten doen.
    toch lees ik hieruit dat jullie op de goede weg zijn en dat wist ik natuurlijk ook al wel deels maar dat je daarin nu de bevestiging krijgt is een heel mooi gegeven.

    een heel goed gegeven en dat je daarin de steun van je religie mag ontvangen en dat jullie haar daar nog iets van konden leren en zij dat aannam geeft natuurlijk ook een heel goed gevoel.

    dat zij nu ook de bevestiging geeft je was een onschuldig kind
    dat jij niet schuldig was maar zij oh wat zal dit een opluchting zijn.

    nu kun je verder dappere sterke mies samen met karel en je veilige haven naar een betere toekomst ik wens het je zo
    uit de grond van mijn hart

    je hebt zo’n enorm groot en goed hart van goud.
    zo dapper zo goed op weg

    ik denk aan je en zal je steunen in heel je strijd altijd.
    veel liefs Karin

    Like

  4. karin

    Lieve mies

    o zo herkenbaar ja verwarrend allemaal he?
    ik voel zo duidelijk die verwarring en pijn in wat je schrijft
    en in wat je hebt mee moeten maken.
    ik heb je bericht gelezen en wilde je graag deze reaktie geven.

    denk maar aan jezelf nu wat jij nodig hebt en nodig bent.
    een ding wil ik nogmaals zeggen gezien al je vraagtekens.

    omdat ik het zo herken JE BENT HET WAARD WAS HET WAARD ALTIJD GEWEEST ZIJ HADDEN DIT NOOIT MOGEN DOEN!!

    ik wens je heel veel sterkte en een lieve groet en voor de kou
    in je een hele warme knuffel.

    zul je goed aan jezelf denken mijn reaktie is een reaktie die
    ik vrijblijvend heb gezet omdat ik met je meeleef in je proces.
    je hoeft niet te antwoorden hoor lieve mies.

    liefs van mij Karin

    Like

  5. Dag allerliefste Floepie-Mies van mij,

    wanneer houdt het ooit op voor je? Wanneer word je uit het lijden verlost? Wanneer kan je eindelijk gelukkig zijn en geen pijn meer voelen? Het duurt maar voort en voort zonder dat er een eind aan komt. Waarom moet je nu weer door die hel, wanneer mag je er uit..? Jouw lijden doet mij zoveel verdriet, je hebt dit zeker nooit verdiend, je bent juist zo’n prachtig en lief mens! Wat een onmensen die jou dit allemaal hebben aangedaan, je leven hebben verwoest. Kon ik maar met ze afrekenen voor je. Kon ik maar toveren…dan wist ik het wel. Dan toverde ik jou zonder pijn en heel gelukkig. Geen flashbacks en triggers meer, geen pijn-aanvallen en nachtmerries meer. En oh ja die &^%$*%^&^*&** herriemakers naast je zou ik ook deleten!!!
    Miesje-lief, kon ik maar iets voor je doen…ik gun je zo een pijnloos, gelukkig leven…

    Knuf
    Iam

    Like

  6. Gea

    Hoi lieve Mies,

    Herkenning……dat is het eerste wat er in mijn hoofd opkomt als ik dit zo lees. SCHULD, alles waar het om draaide in je leven. Als er maar lang genoeg tegen je geegd wordt dat jij de schuldige bent dan ga je dat geloven, vooral als je nog een kind bent. Je weet dat het woord SCHULD ook bij mij altijd veel herbelevingen oproept.

    Maar wat had je kunnen doen? NIETS dus!! Je was hun kind en probeerde ondanks alles wat ze je hebben aangedaan steeds maar weer je best te doen om lief gevonden te worden. Zonder resultaat.

    Toch heb jij een hele goede keus gemaakt. Bij jou stopt de keten van mishandeling etc. Jij bent nu degene die zo krachtig is om het te doen stoppen. Daar is enorm veel kracht voor nodig.

    Ze hebben je het gevoel gegeven dat je waardeloos was, je niets zou kunnen. Kortom alle negativiteit over je uitgestort. Toch was je sterk genoeg om te overleven. Nu zit je midden in het verwerkingsproces, een hele moeilijke periode maar ik weet zeker dat je hier uit komt. Je hebt bewezen dat je enorm veel kracht hebt want anders had je alles wat je me hebt moeten maken niet overleefd. Nu heb je diezelfde kracht nodig om uit het diepe dal te komen.

    Ik weet zeker dat je dat gaat lukken. Ik heb net gekeken naar jou foto’s en schilderwerken. Ze zijn echt prachtig. Op de foto’s zie ik een klein stukje van Mies die ontzettend sterk is en die dit gevecht gaat winnen!! Daar ben ik van overtuigd.

    Verstandelijk beredeneerd weet jij ook dat je niet schuldig bent, maar helaas liggen gevoel en verstand bij ons mijlenver bij elkaar vandaan. Je bent het meer dan waard om te vechten voor nog een heleboel goede jaren samen met Karel. Je mag genieten van alles om je heen ook al voelt dat nu nog niet zo.

    Je hebt nu mensen om je heen die je waarderen zoals je bent. Probeer daar een klein beetje van te genieten (hoor wie het zegt, haha). Ze hebben bijna alles van je afgepakt vroeger, maar een heel klein stukje hebben ze nooit kunnen afpakken, nl de echte Mies. Dat kleine stukje in je hoofd waardoor je de kracht had om het allemaal te kunnen overleven.

    Lieve Mies, je bent het waard om door te blijven vechten. Ook al lijkt de weg erg lang.

    liefs Gea xxx

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: